Rommel in het bos

Als tienjarige had ik samen met mijn Woudlopers Natuurclub al het plan opgevat om rommel in het bos te verzamelen en weg te gooien, maar het is er nooit van gekomen. Het bleef bij een plan, waar een oud-vriendin uit die tijd me een paar jaar geleden nog op wees: we waren met ons voornemen zelfs in de krant gekomen en dan is het eigenlijk een beetje lullig dat je je beloftes niet nakomt.

Misschien speelde dat wel een beetje mee toen mijn vrouw en ik gisteren tijdens onze wandeling in het bos bij kamp Westerbork alle troep die we onderweg tegenkwamen in een zak deden en uiteindelijk in een afvalbak deponeerden. Mijn vrouw had dat als kind wel eens gedaan en nam in deze het voortouw. Want het is wat dat betreft geen moeite. Al was het natuurlijk beter geweest als de mensen zelf zo netjes waren geweest om de (veelal) lege verpakkingen niet in het bos achter te laten.

Tonnis Post en Pieter Bloemers Middendorp

Tonnis Post en zijn vrouw Gezina.

Gistermiddag togen wij naar het mooie Bellingwolde, waar het museum De Oude Wolden is gelegen. Er was een expositie te zien van de Winschoter fotograaf Tonnis Post (1877-1930). Hij fotografeerde de woonomstandigheden van arme mensen. Veel van hun huizen stonden vaak op instorten (zie onder) en sommige mensen woonden zelfs in plaggenhutten.

Het initiatief om deze armoede zichtbaar te maken kwam van arts Pieter Bloemers Middendorp. Hij gebruikte de foto’s om tijdens lezingen zijn strijdbare woorden kracht bij te zetten en probeerde politici het besef bij te brengen dat er iets moest veranderen. Uiteindelijk zorgde Middendorp er zelf voor dat er eenvoudige arbeidershuisjes werden gebouwd en probeerde hij arme mensen te helpen door ze naar draagkracht te laten betalen.

Als je de foto’s ziet, dan kun je je bijna niet voorstellen dat het toen voor veel mensen normaal was om zo te wonen. Wat dat betreft is er heel wat veranderd in honderd jaar tijd.

Waarschijnlijk heeft Post zijn foto’s met zo’n camera gemaakt:

Na afloop nog even in het bos achter het museum gewandeld.

De expositie loopt nog tot en met 31 maart 2019. Voor meer info zie http://museumdeoudewolden.nl

Meer dan gezwam

Eindelijk gun ik mezelf weer eens de tijd om een blogje te maken. Een dozijntje foto’s. We beginnen met een mooie lucht…

In mei plaatste ik deze foto van onze vuurdoorn:

En nu ziet hij er zo uit:

Dit is de Ennemaborg in Midwolda. Een ex-collega houdt een foto-expositie in het koetshuis.

En nu 8 foto’s van paddestoelen en zwammen die we in het bos hebben gespot.

Eerste werkdag


Vandaag is het alweer 26 jaar geleden dat ik mijn eerste werkdag beleefde. Ik kan me eigenlijk maar weinig meer van die dag herinneren. Behalve dan dat ik grafische films van papiermontages moest trekken om het vervolgens in de gescheiden afvalbakken te deponeren.

Als zeventienjarige was ik blij dat ik van school af was, ondanks dat ik goed kon leren. Maar ik had zin om te werken en heb ook nooit meer naar school terugverlangd. Ik heb alle benodigde diploma’s om mijn vak te kunnen uitoefenen via het leerlingwezen behaald (1 dag school, 4 dagen werken) en later nog een extra opleiding Desk Top Publishing gedaan, waarvoor ik een aantal (doorbetaalde) dagen per jaar naar de grafische school in Veenendaal ging. Die opleiding was in 1998 afgelopen en toen behaalde ik dus mijn laatste diploma tot nu toe. Sinds die tijd noem ik mezelf autodidact.

Toen ik na zestien jaar samen met mijn collega’s het pand van het bedrijf moest verlaten vanwege een faillissement, deed dat best veel pijn. Maar nu ben ik blij met mijn eigen bedrijf plus bijbaan. Gistermiddag genoot ik even extra van het mooie weer toen ik door Veendam fietste en bovenstaande foto schoot. Hoe leuk ik het werken in loondienst voor 1 dag in de week ook vind; het blijft ook bijzonder om voor eigen rekening te werken en er zomaar even tussenuit te kunnen glippen als ik dat wil.

Glasvezel

De hele gemeente Veendam wordt bekabeld met glasvezel. Bij het bouwen van ons huis (2006) hielden ze daar al rekening mee en daarom was het niet nodig om de stoep eruit te halen, zoals je op bovenstaande foto kunt zien. Dat zulke projecten nogal arbeidsintensief zijn blijkt wel uit het feit dat ze er al meer dan tien jaar mee bezig zijn.

In juni 2017 werd er tijdens de werkzaamheden een gasleiding doorboord. Een appartementencomplex werd ontruimd en alle inwoners zaten in hun tuinstoelen op een parkeerterrein in de buurt te wachten totdat het probleem was opgelost.

In december vorig jaar werd ons een nieuwe modem beloofd, zodat we vanaf dat moment gebruik konden maken van het glasvezelnetwerk maar blijkbaar is de planning toch een beetje uitgelopen. We wachten af. Niet dat het qua internetsnelheid iets uitmaakt. We zouden deze nog met een factor tien (!) kunnen verhogen, maar dan betaal je natuurlijk weer hogere maandlasten. Lijkt me niet nodig.

1 2 3 41