Vakantie in eigen land

Een paar maanden voordat ik aan deze site begon (eind 2016) zijn we een week op vakantie in Italië geweest. Sindsdien zijn we Nederland niet meer uit geweest, behalve een zaterdag in voorgenoemd jaar toen we een kerstmarkt in Duitsland bezochten. Dat was niet erg spectaculair en dus geen reden om een blogje over te schrijven. Voor mij is het dus niet vanzelfsprekend (meer) om naar het buitenland te gaan en in deze coronatijd verwonder ik me er dan ook over dat men er allerlei risico’s en verplichtingen (zoals testen en vaccinatiebewijzen) voor over heeft. Ieder mens is gelukkig verschillend en velen zullen onze korte vakantie naar Noord-Holland niet zo heel bijzonder vinden. Maar wij hebben er wel van genoten in elk geval…

Strandwandeling bij IJmuiden. We misten de zee!
Wat je zoal tegenkomt daar … een lekkere kwal.
Of een meeuw, met een deftig loopje…
Fietstocht van Driehuis naar Zaanse Schans. Ook even met de pont.
Watertoren bij Assendelft.
Best een mooie omgeving en het was lekker fietsweer (20 graden).
Eén van de makke eenden die een kijkje kwam nemen toen we op een terras zaten.
Molens in Zaanse Schans.
De meeste huizen in Zaanse Schans waren in deze stijl en in dezelfde groene kleur.
In de museumwinkel die ingericht was zoals de eerste Albert Heijn in 1887.
De volgende dag naar Haarlem. De Grote kerk op de grote markt.
Er zijn tal van dit soort mooie straatjes in Haarlem.
Mooie muurschildering.
Nog eentje ter afscheid 😉

Update

Het orderpakket begon een beetje uit te dunnen de afgelopen periode. Toen ook nog mijn bijbaan voor 1 dag in de week wegviel kwam ik op het idee om méér uren buiten de deur te gaan werken en minder als ZZP-er. Na een aantal sollicitaties kwam ik uit bij een bedrijf vlakbij. Productiewerk, magazijnwerk, pakjes inpakken voor de webshop. Totaal iets anders dan wat ik normaal doe (vormgeving), maar daardoor ook weer heel verfrissend. Ik moet wel bekennen dat ik een beetje verbaasd was dat ik werd uitgenodigd voor een gesprek, want er waren tientallen sollicitanten die vast ook nog veel jonger waren dan ik (46). Maar ik was de enige die een motivatie had gegeven! Voor mij is dat heel logisch om te doen, maar voor velen was dat blijkbaar teveel werk. Ik werk er inmiddels alweer twee maanden en het is goed te combineren met mijn ZZP-werk.

Boven zie je één van de witte rozen in onze struik, die we jaren geleden kregen van een kennis die geen kennis meer is. Het normale face-to-face contact was prima, maar op social media bleek de ander er nogal afwijkende denkwijzen op na te houden (vergeleken met die van mij en mijn vrouw) en toen was de vriendschap gauw over. Soms leer je iemand pas op social media goed kennen. Of tijdens het bloggen natuurlijk 😉

Gevaarlijke implantaten

“Je bent prachtig zoals je bent en daar heb je die implantaten niet voor nodig,” zegt de arts tegen Dionne wanneer duidelijk is geworden dat er zelfs in haar haren sporen van haar lekkende siliconenborsten zijn gevonden. Die opmerking vindt ze wel lief, maar tegelijkertijd is het een schrale troost voor dit onzekere meisje. Vroeger leed de zangeres/vlogster aan anorexia en had ze een minderwaardigheidscomplex door haar kleine borsten. Voor zulke dames lijkt het een uitkomst om naar de plastic chirurg te gaan, maar blijkbaar is zo’n ingreep niet zonder gevolgen. In de documentaire komen drie vrouwen in beeld die behoorlijke klachten hadden door hun implantaten en ze uiteindelijk zelfs hebben laten verwijderen. Chronische vermoeidheid, uitslag, benauwdheid, alle drie waren ze ziek geworden en waarschuwden ze Dionne voor het gevaar dat ze liep.

Ik moest opeens denken aan een artikel dat ik een tijd geleden in de krant heb gelezen over hetzelfde onderwerp. Een vrouw uit Veendam die doodziek was geworden van haar implantaten. De plastische chirurgen komen er nog mee weg ook, want zie maar eens te bewijzen dat de vaak vage klachten van de siliconen komen. Er zijn gek genoeg namelijk ook vrouwen die nergens last van hebben. Toch schijnen de meeste klachten zich pas na een jaar of tien te openbaren. Het is zelfs voorgekomen dat er siliconen door een tepel heen lekken!

Het komt allemaal door de natuurlijke reactie van het lichaam om de siliconen in te kapselen. De lichaamscellen zetten zich als weerhaakjes in het materiaal vast en zo ontstaat er lekkage.
De vriend van Dionne komt niet in beeld, maar ik durf te wedden dat hij net zo gek op haar zou zijn als ze geen implantaten zou hebben. Dat is ook het trieste van het verhaal. Dionne wil aan een bepaald vrouwelijk beeld voldoen omdat dat nou eenmaal de trend is in onze tijden van social media. Daarom ben ik ook van Instagram afgegaan: ik werd flauw van al die opgepompte voorgevels die voorbij kwamen. Op die manier ontstaat een beeld dat een vrouw alleen een vrouw is wanneer ze minimaal cup E heeft en dat is natuurlijk onzin.

Ik geloof dat veel dames van nature vrij onzeker zijn over hun uiterlijk, vooral in de puberteit. Maar anno 2021 is dat nog veel heftiger. In bepaalde regio’s van de VS zijn er weinig vrouwen te vinden die niet iets aan zichzelf hebben laten verbouwen en in de nabije toekomst vast en zeker klachten zullen krijgen door hun dure operaties. Maar er zijn natuurlijk ook vrouwen die implantaten nemen na een borstoperatie i.v.m. kanker. Ook zij lopen het risico om (extra) ziek te worden.

De beste oplossing is een borstvergroting door middel van eigen lichaamsvet (lipofilling). Maar dan moet je daar wel voldoende van hebben, iets wat voor Dionne niet geldt.

De documentaire ‘Moordtieten’ is hier gratis te zien.

De rust vinden is de echte luxe

Veel mensen zoeken de drukte weer op nu de coronamaatregelen een beetje versoepeld zijn. Toch voel ik nog lang geen behoefte om de mensenmassa’s op te zoeken en ik vraag me af of dat ooit nog wel weer komt. Het was gisteren best druk in de supermarkt en ik voelde me niet prettig met al die mensen om me heen. Dat komt natuurlijk vooral omdat het coronavirus nog steeds onder ons is en dat mensen van onze leeftijd (46) nog lang geen vaccinatie krijgen.

Als ik lees over die ellenlange rijen bij de Primark en de Ikea dan denk ik: hebben jullie dat werkelijk gemist? Rondrijden om een parkeerplek te vinden, in een rij wachten voordat je naar binnen mag en onzinspullen consumeren om de economie maar draaiende te houden. Ik denk steeds vaker: ik doe niet meer mee. Ik sta erbuiten. En ik ga ook letterlijk liever naar buiten dan in zo’n benauwde omgeving te zijn.

We hebben al anderhalf jaar geen auto meer en dat betekent dat je af en toe langere afstanden liever op de fiets maakt dan met het openbaar vervoer. Dinsdag moesten we in Harkstede zijn en dat ligt 20 kilometer van ons huis af. Met het openbaar vervoer betaal je voor een enkele reis bijna 8 euro per persoon. De reis duurt in de bus net zo lang als op de fiets. Gelukkig hadden we enorm mazzel met het weer en was het dus heerlijk om erop uit te trekken. Onderweg zagen we tal van vogels en een aantal reeën. Op bovenstaand plekje hebben we wat gedronken en een broodje gegeten. Toen schoot door me heen dat de rust vinden de echte luxe is.

37 partijen is best veel

Toen ik vanmiddag een vrachtwagen van Ouwehand zag dacht ik niet als eerste aan vis, maar aan de fractievoorzitter van de Partij voor de Dieren. Net als velen zit de politiek nu meer in mijn hoofd dan normaal. In het gewone dagelijkse leven denk ik eigenlijk niet eens zoveel na over de verschillen tussen de partijen. Maar sinds een paar weken heb ik me er weer een beetje in verdiept. Al moet ik zeggen dat ik niet lang over mijn keuze heb nagedacht. Toen ik de stemwijzer had gedaan stonden er twee partijen bovenaan en het hoogste percentage was van een partij waar ik nog nooit van had gehoord. Wat informatie over de partij opgezocht en filmpjes bekeken. Omdat de frontvrouw mij bijzonder sympathiek voorkwam bleef ik bij mijn keuze.

Op zich zou je ook strategisch kunnen stemmen, maar ik wil graag stemmen op een partij waar ik qua ideeën achter sta. Ik ben heel benieuwd hoe Sigrid Kaag het er als premier vanaf zou brengen, maar de D66 is mijn partij gewoon niet. Dat er zoveel mensen op de VVD hebben gestemd verbaast mij een beetje, ik ken (volgens mij) niemand die daar op zou stemmen. Ik vermoed dat het ook komt door de eeuwige grijns van Mark Rutte, waar veel mensen waarschijnlijk een positief en vertrouwd gevoel door krijgen. Nog even en onze Mark is de langstzittende premier in Nederland en dat is toch wel heel bijzonder.

Doordat er zoveel partijen zijn is het uiteindelijke resultaat van het stemmen best versplinterd. Want de VVD is weer de grootste partij, maar er hebben ‘maar’ 22 procent van de kiezers op gestemd. Wat zou er gebeuren als we minder partijen hadden, bijvoorbeeld een stuk of vier. Dat zou toch veel democratischer zijn? Want zou ‘links’ niet sterker staan als SP/GroenLinks/PvdA/PvdD voortaan als één partij door het leven zou gaan? Misschien zijn meer partijen wel samen te voegen, puur om het allemaal wat overzichtelijker te maken én om het percentage van de winnende partij wat hoger te krijgen zodat je bij een overwinning daadwerkelijk kunt spreken van een ‘meerderheid’.

Spullen of ervaringen?

Met veel interesse lees ik wel eens blogs van mensen die het minimalisme hebben omarmd. Ze proberen met zo weinig mogelijk spullen te leven en verkiezen ervaringen boven het hebben van veel spullen. Zogenaamde ‘tiny houses’ winnen aan populariteit en zijn heel erg geschikt voor mensen die veel buiten de deur zijn en geen CD’s, DVD’s en boeken hebben maar geabonneerd zijn op Spotify en Netflix. Zelf zou ik zo’n klein huis veel te benauwd vinden, vooral omdat ik nogal huiselijk ben en omdat het volgens mij ongezond is om letterlijk bovenop elkaars lip te zitten als je allebei thuiswerkt (zoals ik en mijn vrouw).

Mensen die wel eens bij ons naar binnen loeren, kunnen onze CD-kasten niet meer zien. Die hebben we afgelopen zaterdag namelijk verplaatst naar een andere muur. Een behoorlijke collectie (600 stuks) die wat mij betreft niet te vervangen is door een Spotify-abonnement. Niet alleen omdat je daar niet alle muziek kunt vinden, maar ook omdat het draaien van een CD, LP of cassette een heel ander gevoel teweegbrengt dan het zoeken op zo’n digitale muzieksite.

Ik durf te wedden dat de gemiddelde minimalist helemaal in paniek zou raken als ze onze inrichting zien. Niet dat het zo rommelig is; sterker nog het ziet er behoorlijk netjes uit. Maar ja, er zijn wel veel boeken, CD’s en andere spullen aanwezig en wij vinden dat juist heerlijk. Mensen die zich vooral richten op ervaringen (lees: uitstapjes) zullen het in deze coronatijd een stuk moeilijker hebben dan mensen die zich prima thuis kunnen vermaken en het draaien van platen juist zien als een heerlijke ervaring. Bovendien: ik zou me nooit op mijn gemak kunnen voelen in een minimalistische kamer als deze…

Bandjes

Afgelopen weekend overleed de uitvinder van het cassettebandje, de in Bellingwolde geboren Lou Ottens. Hij werd 94 jaar en was tot op hoge leeftijd geïnteresseerd in digitale technologie. Hij haalde dus niet zijn neus op voor een smartphone of iPad.

Ik draai nog steeds bandjes en heb begin vorig jaar zelfs nog een radio met cassetterecorder gekocht. Ik heb nooit veel zin gehad om al die bandjes te digitaliseren. Wat geluidskwaliteit betreft zijn Chrome-cassettes ongeëvenaard en veel mensen (zoals ik) hebben nog goede herinneringen aan het maken van zogenaamde ‘mix-tapes’. Voordat ik op vakantie ging maakte ik altijd een bandje met mijn favoriete muziek van dat moment en die ging dan met een cassetterecorder mee de koffer in.

Naast gekochte cassettes heb ik ook nog een serie met zelf-opgenomen muziek. De geluidskwaliteit daarvan is niet echt om over naar huis te schrijven, maar daar kan ik wel doorheen luisteren. Ik vind het nog steeds een charme hebben om af en toe een serie bandjes te draaien en net te doen alsof het 1985 is.

Energieproblemen

In mijn blog over windmolens ging ik vooral in op het laagfrequente geluid en de ontsiering van ons landschap. Maar dat zijn natuurlijk niet de enige problemen. Naast het feit dat veel vogels een dodelijke klap krijgen van de wieken is ook de capaciteit van zo’n windmolen enorm beperkt. Want al zou je het hele land volbouwen met windmolens, dan nog kun je niet het hele land van energie voorzien. Een kerncentrale kan de energie voor 160 windmolens produceren, dus dat lijkt een goede oplossing te zijn. Maar het bouwen van zo’n centrale duurt erg lang én je krijgt te maken met radioactief afval. Bovendien is zo’n kerncentrale risicovol; veel mensen kunnen zich de ramp in Tsjernobyl nog wel herinneren. Als er iets mis gaat is dat een enorm gevaar voor mens en milieu. Rutte kwam op het idee om een kerncentrale in Groningen te plaatsen, maar we zitten hier natuurlijk niet te wachten op nog meer energie-ellende. We hebben al te maken met de gevolgen van de gaswinning en dan kan dit er absoluut niet meer bij.

Waar ligt dan de oplossing? Waterstof? Nog meer zonnepanelen? Of is het eens tijd om na te denken wat we zelf kunnen doen. Kijk eens naar hoeveel huishoudelijke apparaten en gadgets een snoer of oplader hebben. Ik snap dat het niet zo simpel is en dat we als burger niet het hele probleem kunnen oplossen. De meeste CO2-uitstoot komt door het bedrijfsleven. Maar als we zelf minder consumeren dan zullen bedrijven minder produceren. Op die manier heb je als burger toch invloed.