Smerig

Vanmorgen was ik al om tien over acht bij de tandarts voor mijn halfjaarlijkse controle. Meestal is dat niet zo spannend; een beetje tandsteen verwijderen, een korte check en ik kan weer naar huis. Maar een jaar geleden raadde mijn tandarts me aan om tijdelijk een lichte tandartsverzekering te nemen. Er moesten twee oude vullingen vervangen worden. De eerste is in mei vervangen en de tweede vandaag.

De oude, witte vullingen waren later aangebracht dan de lelijke, donkergrijze die ik ook heb. Die laatste zijn dus wel beter bestand tegen de eh… tand des tijds.

De tandarts en de mondhygiëniste waren tevreden over mijn gebit. Ik poets goed en gebruik regelmatig een tandenstoker. Niet iedereen is zo zuinig op zijn gebit. Laatst was er een cliënt geweest die vreselijk uit zijn mond stonk én zijn tanden al zes weken niet had gepoetst. De assistente vertelde dat hij die weken op vakantie was geweest en zijn tandenborstel was vergeten. Met alle gevolgen van dien.

Onhandig

Mijn oud-collega W. stak nooit onder stoelen of banken dat hij me soms onhandig vond. “Als je Michel met een schroevendraaier ziet lopen, dan gaat er iets kapot!” In de loop der jaren ben ik iets handiger geworden, maar af en toe haal ik nog steeds rare fratsen uit.

Zoals een spliksplinternieuwe voorband na 3 dagen aan gort rijden bijvoorbeeld. Vorige week gooide ik een bak koffie om, die niet alleen over maar ook van de tafel afdrupte, bovenop een bibliotheekboek van Thomas Verbogt. Dikke druipvlekken langs de pagina’s. Met een schuldgevoel naar de bieb en bekend dat het mijn schuld was dat het boek verminkt was. Het gaf niks, zei de bibliothecaresse; ze was allang blij dat ik het eerlijk vertelde.

Vandaag probeerde ik de screenprotector van mijn vrouw haar telefoon opnieuw te plaatsen, omdat er een luchtbel onder zat. Je raadt het al: na loshalen kreeg ik hem niet meer goed vast, plus een groot aantal bobbels erbij. Zucht, toen maar weer een nieuwe besteld.

Expo “Gelukkig gezond”

In onze provinciehoofdstad is altijd wel iets leuks te doen. We gingen zaterdag naar het Universiteitsmuseum in Groningen om de expositie “Gelukkig gezond” te zien. Hier werd duidelijk dat de mens al eeuwen bezig is om grip te krijgen op de werking van het lichaam en gezondheid. Tot mijn verbazing werden er in vroegere tijden best veel mensen ouder dan honderd jaar. Maar door de vele babysterftes viel de gemiddelde levensverwachting lager uit.

Al in de Middeleeuwen dachten ze dat een goede gezondheid te bereiken is door matig te eten, voldoende te bewegen, een goede nachtrust en weinig stress te hebben. Als je je daaraan houdt kun je alleen door pure pech nog ziek worden.

Naast informatie over de kleur van urine, de lust van het ontlasten en het effect van de verbeterde hygiëne viel er ook wat te lezen over de verschillen in opvattingen tussen vroeger en nu. We proberen nu geen ziektes meer te verhelpen door aderlatingen te doen. Thee wordt niet meer gezien als ongezond. De paus geeft nu geen goedkeuring meer voor cocaïne in wijn (zie illustratie).

Na 1800 waren laboratoria en ziekenhuizen in opkomst en ging de nadruk meer op genezing liggen, in plaats van preventie. In onze tijd is dat gelukkig weer een beetje aan het omdraaien. Want voorkomen is nog altijd beter dan genezen. Al is het volgens mij nog steeds onmogelijk om met een maximale zekerheid 100 procent gezondheid te kunnen bereiken. Je moet ook een beetje geluk hebben en daarnaast je best maar proberen te doen om geen vervelende welvaartsziekte te krijgen.

Na de “Gelukkig gezond” expositie kwamen we in de nagemaakte spreekkamer van Aletta Jacobs, de eerste vrouwelijke arts. Als laatste zagen we zaken uit het voormalig anatomische museum. Embryo’s en baby’s op sterk water en diverse skeletten. Een interessant middagje!

Appelscha

Gisteren was het prachtig weer en het leek ons leuk om even weer een bezoekje te brengen aan Appelscha. Deze plaats ligt vlakbij de grens van Friesland en Drenthe.

Op de boerenstreekmarkt is er voor elk wat wils. Ik kocht twee boeken voor 1 euro 50.

Via een wandelpad door het bos kom je langs deze zandvlakte.

Veel paddestoelen gezien… We hebben zelf ook paddo’s in onze voortuin.

We zijn al wel eens verdwaald bij het volgen van een route. Volg de blauwe paaltjes, en dan houden de paaltjes opeens op. Maar op de verharde weg hadden ze volgnummers geplaatst, best handig.

Je ziet ze steeds vaker, ook hier in Borgerswold heb je een zogenaamd ‘boomkroonpad’. Ik heb geen hoogtevrees, maar sta niet te trappelen om hieraan deel te nemen. 😉

Hier koffie met gebak en achter in de zaak bleek een nostaligisch kookmuseum te zitten.

Een ouderwets kookstel met oven.

Gelukkig hoeven we tegenwoordig niet meer met de hand te wassen…

Ouderwetse verpakkingen, ik blijf het mooi vinden.

Twee koffiemolens en een ouderwetse telefoon.