In dit blogje over mijn oma schrijf ik onder andere over een uitstapje die ik met haar maakte naar het warenhuis Autorama in Veendam. Het kwam niet vaak voor dat ik met oma alleen was en daarom was die middag zo bijzonder. We gingen gezellig met de bus en na afloop kreeg ik een mooi horloge van haar. Het is zomaar een middag uit mijn prille jeugd, uit een jaar waar ik me nauwelijks meer iets van herinner. Maar sommige dingen blijven je om wat voor reden dan ook altijd bij. Autorama bestaat nog steeds, maar het is nu een winkelcentrum geworden en op de één of andere manier vond ik het als warenhuis toch mooier.
Ik heb bij Beddenzaak Hensen een zelfde soort herinnering, maar die is van jaren later, toen ik al een stuk ouder was. Samen met mijn ouders ging ik daar op zoek naar een tweepersoonsbed voor in mijn huis, die op dat moment nog niet eens gebouwd was. We togen op een zaterdag naar Veendam en bezochten de winkel, die toen al bijna honderd jaar bestond. Er was veel keuze, maar toch duurde het niet lang dat we een mooi bed vonden, met bijpassende kledingkasten en nachtkastjes. De eerste jaren sliep ik alleen in dit grote bed, maar sinds 12 jaar deel ik het met mijn vrouw.
Toen Hensen stopte, stond het pand een hele tijd leeg en de toenmalige eigenaar liet het verslonzen. De gemeente kocht het pand over en nu is er een projectontwikkelaar bezig om alles te slopen en weer op te bouwen tot een nieuw pand met winkels, horeca en appartementen. Ik ben heel benieuwd hoe het er allemaal uit gaat zien. Voorlopig kijken we nog even naar die muur van zeecontainers ;-).
Dat is toch wel heel jammer, het zag er zeker niet slecht uit dat pand.Maar nu er steeds minder winkels overblijven zijn de herinneringen ons des te dierbaarder.
In mijn jeugd woonde ik op de laan met héél veel winkels waar ik mooie herinneringen aan heb.