Born to walk

Je zou maar het goede voornemen hebben om dit jaar wat meer te wandelen. Vorige week woensdag konden we niet eens naar buiten, zo glad was het. Vandaag is het al de hele dag aan het miezeren en is het animo om een blokje om te gaan tot een nulpunt gedaald. Op den duur zal het vast beter weer gaan worden, maar voorlopig is het vooral veel binnenzitten.

Op zich vermaak ik me altijd prima thuis, maar je kunt altijd zo lekker opkikkeren van een wandeling. Je hoeft niet eens heel ver te gaan; een kort ommetje is ook al heel fijn.

Ik wandel het liefst in Drenthe, vooral door bos en heide. Ik zeg wel eens voor de grap dat ik ‘een halve Drent’ ben, omdat ik meer met ‘het veen en het zand’ heb, dan met ‘t Hoogeland. Liever struinen door het Bargerveen, dan wandelen door de Carel Coenraadpolder.

Als het regent, ga ik niet wandelen. Maar als je wandelt, gaat het soms regenen. Toen mijn vrouw en ik aan het wandelen waren in het bos bij het onderduikershol in Valthe begon het opeens enorm te regenen en hebben we een tijdje in het hol zitten schuilen. Nog veel eerder, toen ik nog vrijgezel was, liep ik in een bos bij Hooghalen en werd ik overvallen door de allerergste stortbui die je je kunt voorstellen. Ik kreeg even de impuls om te gaan rennen, met de gedachte dat ik dan sneller bij de auto zou zijn. Maar ik zat nog minstens een half uur van de parkeerplaats vandaan, dus besloot ik maar om in een normaal tempo door te lopen. Ik was kletsnat toen ik naar huis reed en door de kou begon ik bijna te klappertanden.

Ik heb één keer in mijn leven meegedaan met wadlopen en dat was niet leuk genoeg om vaker te doen. Mijn neefje en ik waren zo aan het dollen, dat we op een gegeven moment bijna met zijn tweeën in het slib vielen. Mijn moeder vertelde me een keer dat ze in de jaren zeventig met een grote groep op het wad had gelopen, en dat ze verrast was dat één van de deelnemers hoge hakken droeg. Deze mevrouw had na afloop een klacht ingediend, want dit kon toch niet de bedoeling zijn…

Maar goed. Als het weer beter weer wordt, zoeken we vanzelf het bos en de heide weer op. En dan zeg ik: “Baby, I was born to walk!”.