Fotoshoot in een smederij

Vanmorgen had ik een fotoshoot in een smederij hier vlakbij. Geen straf, want ik ben gek op oude ambachten.

Het was er lekker warm door het vuur die nodig is om het smeedwerk in de juiste vorm te kunnen maken. Ook lawaaierig, dus al gauw mijn oordoppen ingedaan. Gelukkig heb ik die altijd bij me.

IMG_3097

IMG_3101IMG_3087IMG_3089

Een hoekje om slaan…

IMG_3117IMG_3102IMG_3125

Het is zelfs mogelijk om spiraalvormen te maken.

IMG_3131IMG_3136IMG_3138

Het eindresultaat: een haak om o.a. gereedschappen mee op te hangen.

IMG_3148

Hamers genoeg, maar die zijn nou eenmaal ook broodnodig in een smederij.

IMG_3153

En een cadeautje na afloop…

20180504_130446

Museum De Wemme

Gistermiddag bezochten we museum de Wemme in Zuidwolde. Een cultuurhistorisch- en handkarrenmuseum met een kleine, maar erg leuke expositie over de jaren zeventig.

Veel herkenbare spullen en opvallend kleurgebruik uit die tijd.

Seventies keukentje… Fijne kleurencombinatie ­čśë

Zo’n elektrische typemachine had mijn vader ook. Als hij zat te tikken hoorde je dat door het hele huis heen. Heel modern in die tijd, want de letters zaten op een bolletje, die je kon vervangen als je een ander lettertype wilde gebruiken.

De eerste echte homecomputer van Apple, de Apple II (uit 1977).

Tien jaar later kwam de Macintosh SE uit.

Stencilmachine

Leuke posters uit de jaren zeventig.

Werkende wijven poster ­čśë

Tenslotte nog twee foto’s van handkarren. De eerste is van een viskar.

En een ijscokar.

Voor meer info: www.dewemme.nl

De plant van oma

20180413_141738

Camelia (Japanse roos)

Mooie bloemen in de struik die we uit de tuin van mijn oma hebben gehaald en hier in de grond hebben gepoot. Een erfstuk zou je kunnen zeggen. Hij gedijt beter in de Veendammer grond dan in de harde kleigrond van mijn oma’s tuin. Krijgt nu ook meer waardering. Oma vond het vervelend dat de bloemen zo snel waren uitgebloeid en vervolgens een rommeltje maakten van haar tuin. Zo was ze nu eenmaal. De focus lag bij haar vaak op het negatieve. Maar elke dag genieten we van haar plant. En zo denken we ook steeds weer even aan haar.

Spannende droom

Best een spannende droom vannacht…

Ik zit in een klein kamertje op een laptop te typen. Plotseling klopt er iemand op de deur; het is mijn chef die me vraagt om mee te komen. We betreden een grote ruimte die vol is met mensen. Er staat een camera opgesteld en de directeur van ons bedrijf staat in het midden. Ik krijg de opdracht om een beeld aan mijn baas te overhandigen. Ik heb daar eigenlijk geen zin in want ik heb een hekel aan de man. Toch word ik er min of meer toe gedwongen. De camera staat me tegen. En dan maakt de directeur mij ook nog met een suffe opmerking voor al die mensen belachelijk. Ik bedenk me niet en gooi de pot hete koffie die op een tafel staat naar zijn hoofd. Ik hoor hem schreeuwen van pijn terwijl ik de ruimte uit ren.

Mijn collega’s gaan me zoeken, ik hoor ze praten terwijl ik me schuilhoud in een kleedkamer. De baas is er slecht aan toe, heeft overal brandwonden.
Voordat ik naar buiten kan, moet ik eerst een groot warenhuis doorkruisen. In eerste instantie is het er vrij rustig, totdat ik een aantal bekende gezichten zie. Het zijn mijn collega’s die me willen uitleveren aan de politie. Ik zet het op een lopen, maar zie dat 1 van hen de roltrap blokkeert. Met al mijn kracht til ik hem op en smijt hem over de roltrap naar beneden. Nu heb ik nog een groter probleem. Ik heb iemand vermoord.

Ik vlucht naar een caf├ę en praat met vrienden over wat er is gebeurd. Zij zeggen dat ik me in het caf├ę mag schuilhouden en dat ze me niet zullen verraden. Maar op het toilet hoor ik iemand over mij praten en dan begrijp ik dat mijn vrienden hun mond toch niet hebben kunnen houden.
Midden in de nacht vlucht ik naar een natuurgebied buiten de stad. Het is er totaal verlaten en ik beraad me op wat ik zal doen. Ik zie een lange dam die precies de richting uit gaat naar de plek waar ik veilig zal zijn (waarschijnlijk in het buitenland). Tijdens mijn wandeling komen er opeens twee honden op me af, die me besnuffelen en blijven achtervolgen. Ik denk dat het afgedwaalde politiehonden zijn. Ik blijf lopen en lopen, maar het lukt me niet om de honden kwijt te raken. De dam gaat over in water en ik blijf even stil staan om te zien dat het eigenlijk onverantwoord is om dat hele stuk te moeten zwemmen. Maar ik heb geen keus. Dus ik spring erin en de honden doen hetzelfde. Als ik een stukje heb gezwommen kijk ik over mijn schouder en zie ik ze in het water spartelen en langzaam verdrinken. Uiteindelijk bereik ik zonder schoenen en in mijn ondergoed de overkant. Ik ben veilig. Vrienden vangen me op en helpen me aan kleding.

Twee kikkers

Op zo’n heerlijke lentedag als gisteren is het geen straf om lekker op de fiets naar mijn vrijwilligerswerk te gaan. Ik was vroeg van huis vertrokken dus had mooi de tijd om bovenstaande foto te maken.

Op de terugreis zag ik bij het hertenkamp een jongedame bijna midden op de weg staan, haar hoofd naar beneden gericht. Ik verminderde vaart en vroeg haar wat er was. Ze wees naar twee kikkers die op het wegdek zaten. Niet naast elkaar, maar op elkaar! Ze maakte zich zorgen dat de diertjes doodgereden zouden worden. Gelukkig was er niet veel verkeer, maar als we niets zouden doen was de kans toch groot dat ze geplet werden. Ik zette mijn fiets op de stander en terwijl zij het verkeer in de gaten hield hielp ik de kikkers met oversteken. Met mijn vinger gaf ik ze een duwtje, waarna ze telkens een stukje vooruit sprongen. Ze bleven gewoon gezellig op elkaar zitten. Na een paar minuten waren ze de weg over en dus veilig. Tenminste… Kikkers zitten het liefst in een natte omgeving. Het meisje zei dat ik ze het beste naar de stoepput kon leiden. Zo zouden ze vanzelf weer in het water komen. Met ├ę├ęn laatste por vielen ze in de put en na een high five namen we afscheid.

1 2 3 4 38