Camille

Sommige artiesten zie of hoor je maar 1 keer in je leven, maar toch blijven ze je voor altijd bij. Neem de veelzijdige Franse artieste Camille, die hier in Nederland zo goed als onbekend is. Ik zag haar voor het eerst (en het laatst) voorbij komen in het Engelse muziekprogramma “Later with Jools Holland” en was niet alleen onder de indruk van haar vertolking van het prachtig verstilde lied “Wet boy”, maar ook door haar liggende performance. Zoiets zie je niet vaak en het was een heerlijk rustpunt in het programma.

Trouwen

Een achter-achternicht van mij heeft samen met haar vriendin een bedrijf voor huiswerkbegeleiding en psychische ondersteuning. Ze doen dit al zo’n dertig jaar en zijn verhuisd van het zuiden naar het noorden van ons land. Ik ga hun helpen met het maken van een flyer, naamkaart en website. Leuk om te doen. We hebben alles doorgesproken en binnenkort maken we een afspraak voor een eerste proefronde.

In september gaan ze trouwen. Misschien is het anno 2017 niet meer zo heel bijzonder als twee dames in het huwelijksbootje willen stappen, maar het ging in hun dorp toch een beetje minder vlot dan verwacht. Gelukkig werd het huwelijk én de trouwlocatie (in hun grote achtertuin) goedgekeurd en kunnen de uitnodigingen t.z.t. de deur uit.

Ze lopen tegen de zestig en treden nu ‘pas’ in het huwelijksbootje. “Trouw niet voor je veertig bent” gaat het bekende liedje en ik kan me daar volledig bij aansluiten. Ik trouwde vandaag een jaar geleden op mijn 40e. We gaan het met zijn tweeën vieren bij de Wok. Het jaar is omgevlogen, volgens mij een goed teken. En na zo lang vrijgezel te zijn geweest, kan ik alleen maar zeggen dat het goed bevalt om met zijn tweeën te zijn. Je deelt niet alleen je herinneringen, maar je kunt ook je gedachtes en gevoelens met elkaar delen. Dat is heel wat waard!

Uitbesteden of niet?

Onder het motto van ‘loslaten’ vertelt een collega ZZP-er dat zij voortaan haar volledige boekhouding gaat uitbesteden. Daar is iedereen natuurlijk geheel vrij in en daar zou ik mij eigenlijk niet mee moeten bemoeien. Maar ja, ik ben een blogger met een mening en dan begint het toch een beetje te kriebelen om daar mijn visie op te geven.

financien zelf doen - EditedAls ZZP-er is het cruciaal om je volledige boekhouding in eigen beheer te doen. Zo. Ik heb gezegd. Ik hoor de smoesjes al voorbij komen: “Ja, maar dat kost zoveel tijd!” en “Dat is zo ingewikkeld.” Dat valt reuze mee. Het is te leren. Ik was pakweg 15 jaar geleden totaal niet goed in het bijhouden van de financiën en de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat het toen ook niet nodig was. Ik was in loondienst, woonde nog thuis en zat in de luxepositie om het grootste deel van mijn salaris elke maand over te hevelen naar mijn spaarrekening. Die tijd is voorgoed voorbij en sinds enkele jaren heb ik mij bekwaamd in het bijhouden van de boekhouding.

Iedereen die als ZZP-er werkt zou zelf een goed overzicht moeten hebben van alle financiële transacties binnen zijn of haar bedrijf, zodat je tijdig kunt bijsturen als er iets mis gaat. Als je bovenop de centen zit, ben je ook scherper op de inkoop, BTW-afdracht en weet je wat er overblijft na de inkomstenbelasting.

Ik ga niet beweren dat ik het allemaal zo leuk vind om te doen, maar het moet gewoon gebeuren. En ik heb genoeg voorbeelden gehoord van mensen die te maken hebben gehad met een nalatige accountant. Als je alles uitbesteedt en niet zelf in staat bent om het werk van je boekhouder te controleren, ben je in een extra zwakke positie omdat je zelf verantwoordelijk blijft. Dat verandert dus niet als je het werk uitbesteedt. Gewoon zelf doen, ik kan het iedereen aanraden, het kost minder tijd dan je denkt en het is in principe gewoon een kwestie van bijhouden en dit boek lezen.

{Voor ondernemers met personeel is het wel aan te raden om een accountant te nemen. Want dan wordt alles een stuk ingewikkelder}

Medische zaken

De ambulancepost van Veendam is verhuisd en bevindt zich nu op een paar honderd meter van ons huis. Vannacht hoorde ik de sirene twee keer gaan, aan het begin en aan het einde van de nacht. Niet dat het me wakker heeft gehouden. Meestal slaap ik gelijk weer in als ik ‘s nachts iets hoor. En het is natuurlijk een kwestie van wennen.

Niet ver van de ambulancepost ligt een braakliggend terrein, dat het Lloyd’s Terras heet. Toen ik pas in Veendam woonde ging het gerucht dat daar een winkelcentrum en bioscoop zouden komen. Maar we zijn nu bijna tien jaar verder en het is nog steeds een kale vlakte. Maar dat gaat binnenkort veranderen. Er zijn plannen in ontwikkeling om daar een gezondheidscentrum te bouwen. Onder de initiatiefnemers zijn een huisarts, een apotheek en een fysiotherapeut. Handig dat dit op loopafstand van ons huis komt, je weet nooit wanneer het nodig zal zijn.

Veendam heeft geen ziekenhuis. Dichtsbijzijnde is Stadskanaal. De ziekenhuizen van Delfzijl en Winschoten verdwijnen en in Scheemda zijn ze een nieuwe aan het bouwen. Deze moet in 2018 klaar zijn. Ook wordt er bij het bouwen rekening gehouden met aardbevingsbestendigheid.

Lloyd’s Terras

Gemeentebelastingen

Het aanslagbiljet van de gemeentebelastingen is binnen, we gaan dit jaar minder betalen dan vorig jaar. € 3,50 minder per maand om precies te zijn. Dit komt waarschijnlijk omdat de WOZ-waarde van ons huis met duizend euro verminderd is. Des te lager de waarde van je huis, des te lager het bedrag dat je aan belasting moet betalen.

Een tijdje terug kregen we allemaal een brief van de gemeente met het verzoek om de WOZ-waarde te controleren. Waarom ze dat doen is simpel: de gemeente wordt elk jaar overspoeld met telefoontjes dat de WOZ-waarde te hoog is ingeschat en dat ze het niet eens zijn met de hoogte van het te betalen bedrag. Om dit voor te zijn, spelen ze de bal terug. Als iedereen vóór die tijd akkoord geeft, kunnen ze achteraf niet meer komen klagen.

Maar goed, de meeste mensen weten helemaal niet op welke manier ze de WOZ-waarde kunnen controleren, dat stond ook niet in de brief vermeld. Meestal horen we van de gemeente zelf wat die waarde is. Het bedrag wat zij hadden vermeld kwam overeen met wat ik in mijn hoofd had, dus ik heb dit via de site bevestigd. Maar tot mijn verbazing is het nu dus alsnog met duizend euro verlaagd. Ik vind het prima, want dat betekent dus minder belasting betalen. Maar het blijft vreemd dat ze dus, ondanks de verantwoording bij de burger te leggen, een lager bedrag aangeven. Terwijl de huizenprijzen weer licht gestegen zijn. Het blijft natte-vingerwerk.

Die ene dag

Het was triestig weer; glad, mistig en grijs. Ik had niet zoveel zin om te gaan, maar wilde toch graag mijn nieuwe cameralens testen. De “plastic fantastic” lens ging in de tas mee en ik reed naar het grand café in Winschoten.

1150140_451128558348622_225007772_n
Joris Bos van JeeBee

Naast het schieten van foto’s van de band JeeBee was ik ook gevraagd om wat mensen uit het publiek op de gevoelige plaat vast te leggen. Een taak die ik een beetje morrend uitvoerde, want wat mij betreft ging het vooral om de muziek. Ik zat nogal wat te stuntelen. Het is altijd even wennen als je met iets nieuws moet werken. Je voelt je een beetje een amateur. Maar ik merkte wel dat ik dankzij mijn nieuwe lens niet meer hoefde te flitsen, terwijl de lichtomstandigheden verre van ideaal waren.

Haar vriendin wilde niet op de foto. Ik vroeg waarom dat was. Ze vertelde een heel verhaal, dat volledig los stond van de vraag of ze gefotografeerd wilde worden of niet. Als ík die vraag zou moeten beantwoorden: ik sta liever achter de camera dan ervoor. Ik kon haar niet overhalen maar haar vriendin wel. Die zette ik op de foto. De eerste die ik van haar maakte. Er zouden nog vele volgen. Maar dat wist ik toen natuurlijk nog niet.

Op de terugreis besloegen mijn ramen en moest ik onderweg zelfs stoppen om de voorruit opnieuw te krabben. Deze was alweer bevroren geraakt tijdens het rijden. Met de verwarming vol op de ruiten vervolgde ik mijn weg.

Bijna was ik niet gegaan. Maar gelukkig wel. Ik had mijn toekomstige vrouw namelijk voor het eerst gezien. Vandaag 3 jaar geleden.

Geluidsdragers

Mijn zwager heeft duizenden LP’s en CD’s en dat zal vast onbegrijpelijk zijn voor iemand van een jongere generatie die muziek alleen kent als downloads of van streamingdiensten. Dat je zou betalen voor een opname waar een muzikant met zijn hele ziel en zaligheid aan gewerkt heeft zal voor zo iemand ook vreemd zijn. Muziek is toch gratis? En waarom al dat gedoe met die schijven als je het ook op de PC kan afspelen. Tja, ik behoor wat dat betreft nog tot de groep mensen die pas het gevoel heeft een album te ‘hebben’ als je het ook daadwerkelijk in handen hebt. Naar mijn idee ‘heb’ je die gedownloade of gestreamde nummers niet echt in je bezit. Met 1 druk op de knop is alles weg.

Wij hebben zo’n 600 CD’s en 100 LP’s en die zijn in onze woonkamer te vinden. Zo kan een willekeurige bezoeker gelijk zien wat er in ons huishouden belangrijk is: muziek. Naast de nodige boeken in de boekenkast trouwens.

Ik koop niet meer zoveel muziek als eerder en maak er ook niet meer zo’n punt van. Vijftien jaar terug maakte ik zelfs boekjes van de albums die ik in dat jaar had gekocht met zelfgeschreven recensies. Voor mij was dat een soort eerbetoon aan de liedjes en artiesten die voorgoed aan dat jaar verbonden waren én een goede oefening om iets abstracts als muziek in woorden te vatten.

Dat LP’s nu weer populair zijn vind ik prachtig maar ook verbazingwekkend. Eind jaren tachtig werden ze met dozen tegelijk richting vuilstort gebracht, met het idee dat de langspeelplaat zijn beste tijd had gehad. Ik heb nooit 1 LP weggedaan. Zonde! Ik moet wel zeggen dat de aanschafprijs van nieuwe platen aan de hoge kant is. Maar goed, dan kun je nog altijd de CD kopen. Ben benieuwd wanneer die uit de mode zijn. En wanneer ze herontdekt worden.

Ceedeelijsten - Edited

Ceedeelijsten binnenkant - Edited

De boel de boel

Af en toe is het goed om even uit je vertrouwde wereld te zijn. Vooral als je vanuit huis werkt is het fijn om de batterijen op een andere plek op te laden. Thuis is er namelijk altijd wel wat te doen. Nu ben ik niet iemand die wegloopt voor welk huishoudelijk klusje dan ook, maar ik merk wel dat ik het lekker vind om af en toe even de boel de boel te laten. Ik kan mijn werk niet op een laptop doen, dus dan ben ik ook even helemaal vrij als ik de deur van ons huis achter me dichttrek.

We logeerden in een rustige wijk in Rotterdam en deden eigenlijk niets anders dan lezen, muziek luisteren, films kijken en een stukje wandelen en fietsen. Zaterdag maakten we een fietstocht langs de Bergsche Plassen. Het was koud maar toch lekker weer en toen we eenmaal voorbij het drukke verkeer waren, konden we genieten van de tocht langs water en molens.

Gistermiddag reden we weer terug richting het noorden. We lunchten in het Noord-Hollandse Laren. Altijd mooi om een tussenstop te maken, zodat je de benen kunt strekken, even kunt eten en een nieuwe plek kunt bezichtigen.

Onderweg was het prima weer, je kon wel merken dat het eenmaal noordwaarts weer wat witter begon te worden. Toen we Veendam naderden, zaten we opeens in een erg dikke mist. Blij dat we nog maar een klein stukje hoefden te rijden, want in de mist rijden is geen pretje…

De Prinsenmolen in Rotterdam
De Coeswaerde in Laren