Fietsen

Tot twee keer toe hadden we vanmiddag mensen aan de deur. Of we wisten dat de linker voorband van onze auto lek was. Dat was ons nog niet eens opgevallen. Gisteren waren we nauwelijks buiten geweest vanwege het hondenweer. En de auto hadden we die dag sowieso niet nodig. Voor het eerst in mijn leven haalde ik het reservewiel uit de kofferbak en probeerde ik de krik los te krijgen. Deze zat met een metalen klem vast, maar door de roest kon ik hem alleen met een tang loswikken. De krik zelf was compleet vastgeroest. Gelukkig wilde de buurman helpen met het plaatsen van het reservewiel. Maandag even een nieuw bandje regelen. Tot die tijd maar een stukje fietsen, ook leuk šŸ˜‰.

Schapen in Borgerswold, het grote park in Veendam
Borgerswold, water en groen.
Plakkaat bij oud-drogisterij Eekhof, alweer een tijdje dicht. Zie blogje ‘Met een knipoog’.
Hertenkamp
Molenstreek

Weekendje Zuid-Holland

Soms verbaas ik mezelf over het feit dat ik in no time in een soort van vakantiemodus kan komen zonder een lange vliegtuigreis naar een verre vakantiebestemming te maken. Zaterdagmiddag stapten we in de auto en reden we naar Rotterdam en voor mij is een ontspannen weekendje dan al gelijk begonnen. We hadden dan ook de mazzel dat we tijdig door hadden dat er verkeerschaos rondom Utrecht was en dat we beter via een andere route konden rijden. Geen straf, want we reden een groot stuk langs de veluwe en het weer werd beter en beter.

We logeerden in Rotterdam bij schoonzus en zwager en gingen gister op verjaardagsvisite naar mijn neefje die vijf was geworden. Een tante had een mooie verjaardagstaart voor hem gemaakt:

Kinderen zijn kinderen, dus er werd wat gekibbeld over wie welk stuk kreeg en waarom. Toen de zon halverwege de middag echt ging doorbreken gingen we met zijn allen buiten zitten. Na de nodige hapjes en drankjes was het tijd om op te stappen. Maar voordat we richting het noorden gingen wilden we nog even wat zeelucht opsnuiven. We reden naar het voor ons onbekende plaatsje ‘s Gravenzande en zochten het strand op. Het was er vrij rustig en we genoten van het mooie weer en de zilte zeelucht. Aan het strand voel je je longen gewoon open gaan. Na een pizza bij een strandpaviljoen gingen we weer noordwaarts.

Milieu

Gister stemde ik op een partij die het opneemt voor natuur en milieu (PvdD) en al een tijdje vraag ik me af of ik zelf wel milieubewust bezig ben. Ondanks dat het altijd beter kan scoor ik toch wel een aantal punten als je nagaat dat ik:

  • thuis werk en dus weinig gebruik hoef te maken van de auto.
  • bij boodschappen in principe altijd de benenwagen pak of de fiets.
  • minder vlees eet en zo weinig mogelijk eten weggooi.
  • sinds mijn printer kaduuk is eigenlijk nauwelijks meer iets print, alleen het noodzakelijke.
  • geen overbodige spullen meer koop en liever een bezoekje breng aan een winkel of markt die tweedehands spullen verkoopt.

IMG_1346Ik probeer in elk geval mijn best te doen, al krijg je soms het idee dat de mensheid een behoorlijke puinhoop van planeet Aarde heeft gemaakt. Dat je defecte apparaten beter kunt vervangen dan repareren is eigenlijk een schande en daar zouden onze voorouders behoorlijk van opkijken.

Wat mij betreft mogen ze smartphones, tablets en laptops nog veel duurder maken, want dan wordt er misschien niet zo nonchalant mee omgegaan. Laatst was ik op een verjaardagsfeest en toen maakte iemand een opmerking over mijn ‘oude smartphone’.Ā Blijkbaar is het opvallend dat ik al vier jaar een iPhone 4 heb, die het overigens nog steeds prima doet. Een aantal op het feest hadden in die vier jaar evenveel telefoons versleten en sommige waren zelfs onverkoopbaar geworden omdat ze het nauwelijks meer deden.

Wat dat betreft gruwel ik van het woordje ‘koopkracht’ dat te pas en te onpas door welke politieke partij dan ook wordt gebruikt. Want als het op den duur Ć©cht weer beter met de economie gaat, dan hoop ik niet dat er weer een consumptie-explosie komt. Daar is het milieu niet bij gebaat. En wij zelf ook niet.

Balloƫrveld

Op deze zonnige zaterdagmiddag zochten wij de rust op. Het BalloĆ«rveld, een heideveld van 367 hectare, niet ver van Assen. Het mooie weer lijkt maar niet op te houden. Geen straf om te genieten van heide, zandverstuivingen en bomen. Een plek met veel historie, grafheuvels en Middeleeuwse karrensporen. Ook zijn er nog loopgraven te vinden uit de TweedeĀ Wereldoorlog.

Tijdens onze wandeling hoorden we een paard hinniken. In de verte zagen we hem aankomen. Afwisselend in galop en draf. Het meisje dat op het paard reedĀ kreeg waarschijnlijk les van de dame die naast haar fietste. Toen ze uit het zicht waren hoorden we het paard nog steeds uitbundig hinniken. Tja, een prachtige plek en geweldig weer. Wat willen mens en dier nog meer?

De vorige keer dat wij hier waren was op 5 mei. In het gras naast het fietspad zagen we opeens iets bewegen. Het bleek een jongĀ slangetjeĀ te zijn, soepel glijdend door het hoge gras. Samen met nog twee andere mensen zaten we op onze hurken naar dit diertje te kijken, totdat er een iets groterĀ slangetje opdook. Mama, waarschijnlijk.

Even verderop kwamen we aan bij de schaapskooi. Het was een geblaat van jewelste toen de herder de honderden schapen de kooi inleidde. Elk schaap bleek zijn eigen geluid te hebben. De meeste lammetjes hadden de baard nog niet in de keel. Als je zo’n kudde een tijdje staat te observeren, zie je ook steeds meer verschillen. Geen schaap is hetzelfde. Een aantal opstandelingen waren een andere kant opgelopen, maar werden door honden weer teruggehaald. Verder leek alles gesmeerd te gaan. Je krijgt wel respect voor het beroep van schaapsherder. Blijft toch een zootje ongeregeld, zo’n kudde.

Voor iedereen die zijn hoofd eens lekker leeg wil maken is wandelenĀ of fietsen opĀ het BalloĆ«rveld beslist aan te raden!