AVG

Ik heb een privacyverklaring gemaakt en die kunt u hier lezen. Niet dat er zoveel bijzonders in staat waar u al niet van op de hoogte was. Al die heisa om de AVG vind ik doodvermoeiend, vooral omdat er zoveel onrust ontstaat door de dreiging van torenhoge boetes. Zo’n vaart zal dat niet lopen, maar er zijn zelfs mensen die hun complete website maar uit voorzorg hebben verwijderd om een financieel fiasco uit te sluiten. Ik moet toegeven: het idee dat je als simpele zzp-er een paar miljoen euro moet betalen omdat je e.e.a. niet goed voor elkaar hebt kan nogal beangstigend zijn. Sommige gasten spelen handig in op deze angst en bieden zelfs cursussen of certificaten aan zodat je jezelf AVG-proof kunt noemen. Los van het feit dat deze certificaten vaak niks waard zijn, gaan ze ook voorbij aan waar het eigenlijk om gaat: het beschermen van persoonsgegevens. Daar is op zich natuurlijk niets mis mee. Uiteindelijk draait het allemaal om de vraag: draag je een autogordel omdat je geen bekeuring wilt óf draag je het uit veiligheid.

Volzinnen en kreten

Toen ik dinsdagavond muziek zat te maken met twee begintwintigers besefte ik me twee dingen:
– wat hun leeftijd betreft zouden ze een zoon of dochter van me kunnen zijn.
– in tegenstelling tot mij spreken ze niet in volzinnen maar in losse kreten.

Dat laatste is echt iets van deze tijd. Het lijkt er wel op dat mensen steeds sneller gaan praten en hun zinnen korter maken. Alsof er constant een gevoel is dat er tijd gewonnen moet worden. Ik merk dat het me steeds meer moeite kost om te volgen waar mensen het eigenlijk over hebben. Vooral door nietszeggende toevoegingen als ‘dat is gewoon, eh, zeg maar, best wel awkward’ of ‘ik vind het aan één kant best wel chill, maar aan de andere kant ook best moeilijk om er iets van te vinden’. Deze manier van praten lijkt het tegenovergestelde te zijn van wollig taalgebruik, maar het is naar mijn idee even vaag. Het probleem is dat iemand die wel rustig en in volzinnen praat er amper een woord tussen kan krijgen.

Ik snap best dat dit gejaagde taalgebruik ook komt door TV-programma’s en vloggers op You Tube. Veel mensen lijken te praten alsof er nog een trein gehaald moet worden en zijn blijkbaar bang om niet interessant gevonden te worden als ze het wat rustiger aan doen. Zo maak ik regelmatig mee dat ik tijdens het vertellen van een verhaal door iemand wordt onderbroken die vervolgens een voorbarige conclusie trekt die niet klopt. Zo is het net alsof een verhaal niet te lang mag duren, uit angst om de aandacht van de luisteraar te verliezen.

Ik wil niet overkomen als iemand die klaagt over ‘de jeugd van tegenwoordig’, want oudere mensen doen net zo hard aan de trend van het snelpraten mee. Toen wij een aantal maanden geleden een rondleiding kregen in een museum, vuurde de man zijn woorden als een kanon op ons af en moest je je echt goed concentreren om er een duidelijk verhaal van te kunnen maken.

Nou is het voor velen ook moeilijk om tot de kern te komen; veel details die mensen vertellen leiden af van waar het eigenlijk om gaat. Ik moet ook altijd hard lachen als ik bij mensen op visite ben die al aan het begin van hun verhaal stranden.

Hij: “We waren maandag op weg naar de supermarkt toen…”
Zij: “Nee, dat was dinsdag. Maandag zat jij bij de tandarts.”
Hij: “Nee, dat was woensdag. Want daarna zijn we nog naar jouw moeder geweest.”
Zij: “Nee, we zijn maandag na het boodschappen doen bij ma geweest.”
Hij: “Nee hoor, we hebben de boodschappen gelijk naar huis gebracht.”

Voor de aanhoorder is het helemaal niet zo interessant wanneer het één en ander plaatsvond. Die wil juist een duidelijk verhaal zonder al teveel onbelangrijke details.

Zo blijkt wel dat goed communiceren best een hele toer is. Iedereen worstelt er wel eens mee. Maar ik hoop wel dat de maximale snelheid van het spreken inmiddels bereikt is. Want dan is alles een stuk beter te volgen.

Narcissen

Narcissen voor het Veenkoloniaal Museum

Gistermiddag was het hier nogal regenachtig en dan is de verleiding groot om de hele dag binnen te blijven, daar waar het warm is, waar voldoende lectuur te vinden is en de muziek zachtjes op staat. Maar toch zijn we nog even een blokje om gegaan. Na een wandeling van een kwartiertje of drie voel je je toch een stuk meer opgefrist dan als je de hele dag binnen zit. Mooi om de narcissen op de bovenstaande foto te zien. De meeste krokussen waren geplet door de vele regen.

‘s Avonds draaide ik een album van Belle and Sebastian, een band uit Schotland, die ik tien jaar geleden op Lowlands heb zien optreden. Er stonden wel tien musici op het podium, maar het was het zachtste concert dat ik ooit heb gehoord. Meestal doe ik standaard mijn oordoppen in als ik naar een bandje ga, maar die waren niet nodig. (Later wel, toen ik naar Claw Boys Claw ging, maar dat terzijde)

Ik help een collega zzp-er met de aangifte van haar inkomstenbelasting. Ik heb dit vanmorgen voorbereid, alle cijfers in een overzicht verwerkt zodat ik het zelf kan terugvinden als we het woensdag gaan invullen. Zij doet ook wel eens iets voor mij en zo kun je elkaar een beetje helpen, nietwaar…

Tja ik spring van de hak op de tak, maar dat hoort nu eenmaal bij een logje in de categorie ‘gebabbel’. 😉