Ik koop af en toe nog steeds LP’s, terwijl ik ook een abonnement heb op Spotify en ook via andere digitale kanalen naar muziek luister. Eerder had ik het gevoel dat ik daarin een duidelijke keuze moet maken. Maar als je nagaat dat ik nog steeds van het ‘ritueel’ van een plaat opzetten houd, dan is het moeilijk om definitief voor digitaal te gaan. En als ik even snel een muziekje opzoek via internet, is dat misschien minder romantisch, maar wel handig. Daarom is er niks mis mee om nog een beetje in de jaren tachtig te leven en tegelijkertijd de nieuwe tijd te omarmen. Met films hanteer ik hetzelfde principe: straks zetten we een DVD op, maar gisteravond keek ik een film op mijn laptop.
Op ons Museumplein werd een muziekavond gehouden met twee coverbands. Wij hebben alleen de eerste gezien: Back to Blondie. In het publiek was zowel jong en oud vertegenwoordigd. De band speelde met verve, de zangeres heeft een mooie stem. Aangezien we geen Earring fans zijn, zijn we niet gebleven om de band Skeftum te zien. Het is in elk geval mooi dat de stichting Bogdike zulke leuke avonden blijft organiseren!
