Eerste werkdag


Vandaag is het alweer 26 jaar geleden dat ik mijn eerste werkdag beleefde. Ik kan me eigenlijk maar weinig meer van die dag herinneren. Behalve dan dat ik grafische films van papiermontages moest trekken om het vervolgens in de gescheiden afvalbakken te deponeren.

Als zeventienjarige was ik blij dat ik van school af was, ondanks dat ik goed kon leren. Maar ik had zin om te werken en heb ook nooit meer naar school terugverlangd. Ik heb alle benodigde diploma’s om mijn vak te kunnen uitoefenen via het leerlingwezen behaald (1 dag school, 4 dagen werken) en later nog een extra opleiding Desk Top Publishing gedaan, waarvoor ik een aantal (doorbetaalde) dagen per jaar naar de grafische school in Veenendaal ging. Die opleiding was in 1998 afgelopen en toen behaalde ik dus mijn laatste diploma tot nu toe. Sinds die tijd noem ik mezelf autodidact.

Toen ik na zestien jaar samen met mijn collega’s het pand van het bedrijf moest verlaten vanwege een faillissement, deed dat best veel pijn. Maar nu ben ik blij met mijn eigen bedrijf plus bijbaan. Gistermiddag genoot ik even extra van het mooie weer toen ik door Veendam fietste en bovenstaande foto schoot. Hoe leuk ik het werken in loondienst voor 1 dag in de week ook vind; het blijft ook bijzonder om voor eigen rekening te werken en er zomaar even tussenuit te kunnen glippen als ik dat wil.

Glasvezel

De hele gemeente Veendam wordt bekabeld met glasvezel. Bij het bouwen van ons huis (2006) hielden ze daar al rekening mee en daarom was het niet nodig om de stoep eruit te halen, zoals je op bovenstaande foto kunt zien. Dat zulke projecten nogal arbeidsintensief zijn blijkt wel uit het feit dat ze er al meer dan tien jaar mee bezig zijn.

In juni 2017 werd er tijdens de werkzaamheden een gasleiding doorboord. Een appartementencomplex werd ontruimd en alle inwoners zaten in hun tuinstoelen op een parkeerterrein in de buurt te wachten totdat het probleem was opgelost.

In december vorig jaar werd ons een nieuwe modem beloofd, zodat we vanaf dat moment gebruik konden maken van het glasvezelnetwerk maar blijkbaar is de planning toch een beetje uitgelopen. We wachten af. Niet dat het qua internetsnelheid iets uitmaakt. We zouden deze nog met een factor tien (!) kunnen verhogen, maar dan betaal je natuurlijk weer hogere maandlasten. Lijkt me niet nodig.

Afgelopen maand

Een fotoblogje om te laten zien wat we de afgelopen maand zoal hebben gedaan (behalve werken).

Leuke auto tijdens het Bog and Roll festival hier in Veendam. De stichting Bogdike heeft haar best gedaan om hier weer vele leuke evenementen te organiseren (zoals ‘Night of the guitars’, ‘De pruiverij’, ‘Bogblues’ en ‘Bog around the world’.

Op 5 augustus waren we op de boekenmarkt in Deventer. Ik keek omhoog en zag allemaal paraplu’s:

Lekker om de drukte even te ontvluchten en uit te kijken op de IJssel; behoorlijk laag waterpeil door de aanhoudende droogte:

Deze borg staat op Landgoed Nienoord in Leek. Daar werd een expositie gehouden van Rien Poortvliet en…

… er waren veel koetsen te zien in het naastgelegen Nationaal Rijtuigmuseum. Er was zelfs nog een koets van koningin Emma, de moeder van Wilhelmina. (Dit is een andere koets trouwens:)

Op 18 augustus waren we weer bij de IJssel, dit keer in Kampen, waar het jaarlijkse stripspektakel werd gehouden. Paul Geerts was er ook (heeft veel Suske en Wiske albums getekend).

Ik blijf het bijzonder vinden dat iemand zo mooi kan tekenen. Dit is Thomas du Caju:

Ik op het Balloërveld, niet ver van Assen, terwijl ik op mijn vrouws tasje let.

Bij een goede kennis van mij hangen de metworsten te drogen.

Onze laatste bloeiende zonnebloem.

Zomer 2018

Toen onze overkapping eind april werd geplaatst hoopten we natuurlijk op een lange zomer en die wens is helemaal uitgekomen! Al gaat het vanaf morgen elke dag regenen, dan nog heb ik het gevoel dat we nog nooit zo’n lange zonnige periode hebben gehad. Dit werd laatst onderstreept door een dame die ons een workshop Palestijns koken gaf. Zij woont nu 33 jaar in Nederland en zei dat 2018 het meest zonnige jaar is.

Wat de tuin betreft is dit weer een hele uitdaging. Oma’s Camelia leek eerst zo sterk te zijn, maar heeft het zwaar te lijden onder de droogte. Ook zijn onze fruit- en groenteplantjes niet echt vruchtbaar te noemen. We hebben tot nu toe twee komkommers uit eigen tuin kunnen eten, maar voor het eerst in drie jaar is onze courgette-oogst mislukt. De hedera groeit wel stug door natuurlijk, die moet ik vaker snoeien dan normaal. Voor de rest is het hier een groene bende met al die planten en kan ik me nu al verheugen op volgend jaar, wanneer we er nog een stukje tuin bij gaan maken.

Als ik met mijn vrouw in de tuin zit met een goed boek en een koel glas water binnen handbereik heb ik helemaal niets meer te wensen. Zo ben ik ook totaal niet jaloers op al die mensen die op deze Zwarte Zaterdag in de file staan of in het vliegtuig onderweg zijn naar een nog warmere bestemming. Sterker nog: wij gaan helemaal niet op vakantie omdat wij allebei een leuke bijbaan hebben gevonden. We combineren het werken in onze eigen bedrijfjes nu met 8 uur in loondienst en tot nu toe bevalt dat prima. Het geeft een stukje afwisseling en ritme, leuke collega’s en je leert weer van alles. Bovendien krijg ik al een vakantiegevoel als ik achter het huis zit of als we met een lunchpakketje en een flesje water op zak gaan fietsen. Het Zuidlaardermeer is hier 18 kilometer vandaan:

U ziet mij hier in het Zuidlaardermeer staan, waar een week later een negatief zwemadvies kwam vanwege blauwalg. Gelukkig heb ik het alleen bij pootje baden gehouden. Het Langeboschmeer bij Wildervank kampt al jaren met blauwalg. Ze proberen het met water uit het IJsselmeer door te spoelen, in de hoop om van het probleem af te komen. Ben benieuwd of dat gaat lukken, want dan kan het recreatiegebied eindelijk ten volle gebruikt worden.

Ravage (deel 3)

De ontploffing duurde slechts enkele seconden, maar de ravage was groot toen een man een deel van een appartementencomplex hier in Veendam opblies. Dit gebeurde vorig jaar april. Op de onderstaande foto kun je zien dat er nog steeds hard gewerkt wordt aan het herstel. De gedupeerden hebben elders onderdak gevonden en keren niet terug als het klaar is. Veel mensen liggen er soms nog wakker van. Wat 1 mens toch kan aanrichten…

1 2 3 4