De plant van oma

20180413_141738

Camelia (Japanse roos)

Mooie bloemen in de struik die we uit de tuin van mijn oma hebben gehaald en hier in de grond hebben gepoot. Een erfstuk zou je kunnen zeggen. Hij gedijt beter in de Veendammer grond dan in de harde kleigrond van mijn oma’s tuin. Krijgt nu ook meer waardering. Oma vond het vervelend dat de bloemen zo snel waren uitgebloeid en vervolgens een rommeltje maakten van haar tuin. Zo was ze nu eenmaal. De focus lag bij haar vaak op het negatieve. Maar elke dag genieten we van haar plant. En zo denken we ook steeds weer even aan haar.

De lampenpoetser

Vandaag was er een grote tuinmarkt in het centrum van Veendam. We hebben een aantal vaste planten voor de voortuin gekocht, een nieuwe Passiebloem en een Lampenpoetser (latijnse naam Callistemon). Wat een bijzondere plant. Helaas niet winterhard (al zei een verkoper dat hij min zeven graden celcius best kan verdragen). We gaan het risico niet lopen en halen de plant naar binnen zo gauw als het koud gaat worden. Maar de zomer is nog niet eens begonnen dus eerst maar eens afwachten hoe hij eruit ziet als er nog meer bloemen in komen.

IMG_1652-Edited-700x1050IMG_1650-700x467

Tinus de tweede

De afgelopen jaren heb ik me meerdere keren over mezelf verbaasd. Niet alleen hing ik mijn jarenlange vrijgezellenbestaan aan de wilgen, maar bleek ik ook groenere vingers te hebben dan ik eerst dacht. Niet dat ik van de één op andere dag opeens een concurrent voor Rob Verlinden bleek te zijn, maar de interesse in het groen in onze eigen tuintjes groeide gestaag. Dit komt ook omdat we sinds vorig jaar een vierkante-metertuin hebben gekocht en met veel plezier zelf kruiden en groenten verbouwen. Maar ook de tuintjes voor en achter het huis gaan we dit jaar weer rijkelijk vullen met veel kleur, afwisseling en bladhoudende vaste planten.

Vandaag was het droog weer en niet koud en de perfecte start om wat in de tuin te gaan rommelen. Beetje onkruid verwijderen, een aantal planten snoeien en de laatste broodresten voor de vogels opruimen. Je kunt heel wat doen als je met zijn tweeën een uurtje bezig bent.

We reden naar een tuincentrum en kochten daar twee klimplanten: een Wilde Wingerd en een Kamperfoelie. Deze gaan we naast de hederahaag planten. Toen we langs een aantal boompjes liepen, herkende ik een oude bekende: de Viburnum Tinus (Sneeuwbal). Deze heester op stam had ik negen jaar geleden nog in de achtertuin staan, maar door een ferme stormwind is hij geknakt. Heel erg jammer, want het was een leuke boom met prachtige witte bloemen en hij deed het heel erg goed. Maar de hederahaag was nog lang niet dichtgegroeid en kon dus geen bescherming geven tegen de enorme windkracht. De stam van het boompje was nog erg dun en dan kan het heel snel gaan. Nu het achter ons huis meer beschut is, zou het best kunnen dat we weer een poging wagen met een Tinus de tweede 😉.