Assen en Dwingeloo

Vrijdag namen we een kijkje in Drenthe. We begonnen in Assen, waar we in het stadsarchief ‘De oudste film van Drenthe’ zagen. Prachtige beelden uit de jaren twintig van de vorige eeuw. Er waren vele oude ambachten te zien, zoals het handmatig vervaardigen van klompen en fietsen. Ook het boerenleven kwam aan bod. Als er een varken geslacht werd, maakte men daar een feestje van. De buren kwamen op visite en er werd brandewijn met rozijnen gedronken.

In het archief staat het oorspronkelijke beeld van (‘Ik bid niet veur brune bonen!’) Bartje. Deze had ik nog nooit gezien:

Het beeld dat buiten staat is dus een replica en ziet er heel anders uit:

In het overdekte winkelcentrum staat een prachtig beschilderde piano. Ik kon het natuurlijk niet laten om er ook even op te spelen.

We reden langs het lange kanaal, de Drentsche Hoofdvaart, naar het dorp Dwingeloo. En stuitten daar op een mooie kerk:

Naast de kerk stond een beeld van de ‘Juffer van Batinghe’. Volgens het volksverhaal had zij een oogje op de bouwmeester en waren de kerk en de bijzondere torenspits niet zo mooi geworden zonder haar invloed.

Iedereen een goed uiteinde en het beste voor het nieuwe jaar!

Cello en piano

Een spontane actie op zijn tijd is best leuk. Gistermiddag zaten we te bedenken wat we op een regenachtige zondagmiddag zouden kunnen doen. Mijn vrouw haar oog bleef steken op een site waarop een concert van een zekere Lisa Franken werd aangekondigd. Deze Duitse virtuoze muzikante gaf een optreden in een sfeervol kerkje in Klein Wetsinge, een gehuchtje net boven de stad Groningen. Wij gaan nooit naar klassieke concerten, maar het intieme karakter sprak ons aan en wat heb je eigenlijk te verliezen als je een keer iets nieuws wilt proberen?

Lisa Franken is nog maar 34 jaar jong, maar heeft al een hele carrière achter de rug. Ze kreeg haar eerste muziekles al op 3-jarige leeftijd (!) en heeft menig conservatorium van binnen gezien. Dat was natuurlijk ook wel te horen. Moeiteloos switchte ze van cello naar piano en beide instrumenten had ze volledig onder controle. Bach, Schubert, Chopin en twee moderne componisten waar ik nog nooit van had gehoord (Cassado en Piazzolla) passeerden de revue. Zeer afwisselend gespeeld, van barok naar modern en weer terug. Iedereen die bij klassieke concerten automatisch denkt aan ‘saai’ zou dit eens moeten horen.

Ook een heerlijk idee dat het publiek volledig stil was, geconcentreerd naar de muziek luisterde en dat je lekker kon zitten met een kop thee. Het kerkje zorgde voor een knusse sfeer en het was er qua temperatuur absoluut niet koud. Dit nodigt uit om eens vaker een klassiek concert te bezoeken.