Bitcoins en sparen

Ik ben geen expert op het gebied van bitcoins en ik heb ook weinig zin om mij erin te verdiepen. Aan 1 kant is dat wel vreemd, want de afgelopen jaren heb ik veel over financiële zaken gelezen. Niet alleen ter ondersteuning van mijn ondernemerschap, maar ook vanuit de gedachte dat het wellicht verstandig is om in deze economisch onvaste tijden meer inzicht te krijgen in de eigen financiële administratie.

financien zelf doen - EditedJaren geleden probeerde een bankbediende mij aan het beleggen te krijgen en bij de gedachte om mijn gespaarde geld in de waagschaal te gooien kreeg ik het Spaans benauwd. Zonder alle ins en outs van bitcoins te weten kan ik wel zeggen dat de virtuele munt mij eenzelfde gevoel geeft. Bitcoins mogen dan enorm in waarde zijn gestegen, maar voor hetzelfde geld is dat net zulke gebakken lucht als de enorme huizenprijzen vlak voor de economische crisis.

Sommige mensen zeggen dat we achteraf gezien allemaal bitcoins hadden moeten kopen toen de prijs nog laag was. Dan hadden we kunnen profiteren van de enorme prijsstijging. Maar als de waarde hoog is, zoals nu, heeft kopen niet zoveel zin. En het schijnt ook lastig te zijn om ze te verkopen. Dus ook al is de waarde op papier hoog, je hebt daar pas wat aan als je ze verkocht hebt en hebt verzilverd voor keiharde euro’s.

Maar het ligt ook aan mezelf. Ik hou al niet van gokken en heb geen trek om me te verdiepen in iets wat voor hetzelfde geld een hype blijkt te zijn. Wat is er eigenlijk mis met ‘gewoon’ sparen? Er wordt gezegd dat sparen geen zin heeft omdat de rente momenteel zo laag is. Maar dat vind ik onzin. Sparen is in de eerste plaats geld opzij zetten voor later. De rente is een mooie bijkomstigheid en natuurlijk is het jammer dat het een stuk minder oplevert dan voorheen. Maar de hoogste rente op een depositorekening zit momenteel op twee procent en dat is toch een stuk hoger dan op een normale spaarrekening. Een bedrag van 50 euro per maand groeit in twintig jaar aan tot zo’n 13.000 euro. Niet het soort rendement waar beleggers op doelen. Maar je weet dan wel zeker dat je aan het einde van de rit er geld aan overhoudt.

Narcissen

Narcissen voor het Veenkoloniaal Museum

Gistermiddag was het hier nogal regenachtig en dan is de verleiding groot om de hele dag binnen te blijven, daar waar het warm is, waar voldoende lectuur te vinden is en de muziek zachtjes op staat. Maar toch zijn we nog even een blokje om gegaan. Na een wandeling van een kwartiertje of drie voel je je toch een stuk meer opgefrist dan als je de hele dag binnen zit. Mooi om de narcissen op de bovenstaande foto te zien. De meeste krokussen waren geplet door de vele regen.

‘s Avonds draaide ik een album van Belle and Sebastian, een band uit Schotland, die ik tien jaar geleden op Lowlands heb zien optreden. Er stonden wel tien musici op het podium, maar het was het zachtste concert dat ik ooit heb gehoord. Meestal doe ik standaard mijn oordoppen in als ik naar een bandje ga, maar die waren niet nodig. (Later wel, toen ik naar Claw Boys Claw ging, maar dat terzijde)

Ik help een collega zzp-er met de aangifte van haar inkomstenbelasting. Ik heb dit vanmorgen voorbereid, alle cijfers in een overzicht verwerkt zodat ik het zelf kan terugvinden als we het woensdag gaan invullen. Zij doet ook wel eens iets voor mij en zo kun je elkaar een beetje helpen, nietwaar…

Tja ik spring van de hak op de tak, maar dat hoort nu eenmaal bij een logje in de categorie ‘gebabbel’. 😉

Uitbesteden of niet?

Onder het motto van ‘loslaten’ vertelt een collega ZZP-er dat zij voortaan haar volledige boekhouding gaat uitbesteden. Daar is iedereen natuurlijk geheel vrij in en daar zou ik mij eigenlijk niet mee moeten bemoeien. Maar ja, ik ben een blogger met een mening en dan begint het toch een beetje te kriebelen om daar mijn visie op te geven.

financien zelf doen - EditedAls ZZP-er is het cruciaal om je volledige boekhouding in eigen beheer te doen. Zo. Ik heb gezegd. Ik hoor de smoesjes al voorbij komen: “Ja, maar dat kost zoveel tijd!” en “Dat is zo ingewikkeld.” Dat valt reuze mee. Het is te leren. Ik was pakweg 15 jaar geleden totaal niet goed in het bijhouden van de financiën en de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat het toen ook niet nodig was. Ik was in loondienst, woonde nog thuis en zat in de luxepositie om het grootste deel van mijn salaris elke maand over te hevelen naar mijn spaarrekening. Die tijd is voorgoed voorbij en sinds enkele jaren heb ik mij bekwaamd in het bijhouden van de boekhouding.

Iedereen die als ZZP-er werkt zou zelf een goed overzicht moeten hebben van alle financiële transacties binnen zijn of haar bedrijf, zodat je tijdig kunt bijsturen als er iets mis gaat. Als je bovenop de centen zit, ben je ook scherper op de inkoop, BTW-afdracht en weet je wat er overblijft na de inkomstenbelasting.

Ik ga niet beweren dat ik het allemaal zo leuk vind om te doen, maar het moet gewoon gebeuren. En ik heb genoeg voorbeelden gehoord van mensen die te maken hebben gehad met een nalatige accountant. Als je alles uitbesteedt en niet zelf in staat bent om het werk van je boekhouder te controleren, ben je in een extra zwakke positie omdat je zelf verantwoordelijk blijft. Dat verandert dus niet als je het werk uitbesteedt. Gewoon zelf doen, ik kan het iedereen aanraden, het kost minder tijd dan je denkt en het is in principe gewoon een kwestie van bijhouden en dit boek lezen.

{Voor ondernemers met personeel is het wel aan te raden om een accountant te nemen. Want dan wordt alles een stuk ingewikkelder}

Het onvermijdelijke

We willen er eigenlijk niet aan denken, maar eenmaal houdt het op. Dan gaat het licht uit en blijft er iemand achter die chocola moet maken van wat jij hebt nagelaten. Wij dachten daar gisteravond aan. We wonen nu twee jaar samen, maar bepaalde dingen hebben we nog niet besproken en geregeld. Heel veel financiële zaken regel ik en het is goed om dat samen door te nemen, want ooit zal het onvermijdelijke gebeuren. Aan de dood is immers nog niemand ontkomen.

Vanmiddag heb ik een checklist gemaakt van alle instanties die geïnformeerd moeten worden wanneer ik er niet meer ben, evenals alle zaken die afgehandeld moeten worden. Ik weet uit ervaring dat het fijn is dat bepaalde dingen op papier staan zodat je niet hoeft te zoeken in een verdrietige periode. Ik ben nu 41 en wil nog graag een tijdje doorgaan, maar dat wil niet zeggen dat je er automatisch vanuit kunt gaan dat je hetzelfde aantal jaren nog voor de boeg hebt. Ik heb teveel voorbeelden in mijn leven gezien van mensen die de zestig niet eens hebben gehaald. Dus het is zeker niet verkeerd om erbij stil te staan en alvast dingen vast te leggen voor je nabestaande(n). Tegelijkertijd genietend van het feit dat je nu gezond en gelukkig bent en dat het hopelijk volkomen voorbarig is wat je doet. Voorbarig maar niet overbodig.

Gesprek met de bank

Onlangs had ik een afspraak met een financieel adviseur van de bank. Meestal word ik éénmaal per jaar gebeld om alle lopende verzekeringen door te nemen. Maar ditmaal werd ik uitgenodigd om langs te komen om het totaalplaatje te bespreken. Want ik heb alles bij één bank lopen: zowel mijn privé als zakelijke rekening, hypotheek en alle verzekeringen.
Zo’n gesprek is tweeledig. Aan de ene kant ben je een klant, aan de andere kant zijn zij een geldverstrekker en is ons huis het onderpand voor de hypotheek. Gelukkig heb ik mij de afgelopen jaren veel ingelezen over financiële zaken en hier en daar stappen genomen (zoals extra aflossen) om risico’s te verkleinen.

De banken hebben niet zo’n goede naam gekregen door de crisis. Ze hebben mensen verleid tot het afsluiten van riskante en ingewikkelde hypotheken. Velen zitten nu met de gebakken peren, want hun huis is minder waard geworden door de crisis, terwijl de hypotheek nog even hoog is als toen het huis gekocht is. Ook al krijg je pas echt last van een huis dat onder water staat als je hem gaat verkopen, het idee van flink in de min staan is niet fijn.

Het is niet lang geleden dat je geld kon verdienen door een huis te verkopen. Vooral de generatie voor mij hebben enorm geprofiteerd van de forse stijging van huizenprijzen en hadden soms wel een ton overwaarde. Aan de andere kant heb je nu mensen die een ton in de min staan en eigenlijk van de bank verwachten dat zij die schuld kwijtschelden. Dat is een naïeve gedachte, want de bank is natuurlijk in de eerste plaats een bedrijf en geen liefdadigheidsinstelling. Bovendien dacht in het verleden niemand erover om de overwaarde aan de bank over te maken.

Dat je over het afsluiten van een hypotheek niet te lichtzinnig moest denken, wist ik al in 2006. Niet alleen sloot ik hem af met Nationale Hypotheek Garantie, maar ik betaalde een kwart van de totaalprijs uit eigen zak. Driekwart moest dus gefinancierd worden. Daarbovenop sloot ik een extra verzekering af om mij te beschermen tegen werkloosheid. Deze heb ik nodig gehad. Helaas kwam ik twee jaar na het afsluiten van de hypotheek op straat te staan, maar gelukkig kreeg ik door deze verzekering twee honderd euro per maand op mijn rekening gestort, een mooie aanvulling op de karige WW-uitkering.

Vier jaar geleden heb ik een extra aflossing gedaan, waardoor de schuld nog verder daalde. Ik heb een arbeidsongeschiktheids- en aansprakelijkheidsverzekering afgesloten, omdat je daar als zzp-er normaliter niet voor verzekerd bent (zoals iemand in loondienst dat wel is).

De adviseur vond dat ik alles goed geregeld had. Een gezonde buffer, een relatief lage hypotheek die over 20 jaar voor het grootste deel afgelost zal zijn en goed verzekerd… Aan één kant wist ik wel dat het goed zat, maar het is wel fijn om het ook van een ander te horen, vooral van iemand die gespecialiseerd is in financiën.