Bijbaan

Ik heb op mijn blog vaak verteld over mijn bestaan als zzp-er en dat heeft natuurlijk, net als een baan in loondienst, zijn voor- en nadelen. Het laatste jaar merkte ik dat ik steeds vaker verlangde naar wat meer vastigheid en me soms als zelfstandige op een eilandje voelde zitten. Half juli ben ik een bedrijf hier in de buurt binnengelopen en na een kort gesprek bleek dat ze mij voor 1 dag in de week een bijbaan konden aanbieden. Precies wat ik zocht, want de eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik het werk in mijn eigen bedrijf gemakkelijk in vier dagen kan doen. Een goede deal dus.

Uiteraard was het wel even wennen om je plek te vinden in de zogenaamde ‘kantoortuin’. Met een tiental collega’s is het een stuk rumoeriger maar desondanks kan ik me goed concentreren op mijn werk.

Nu ik een stukje van mijn inkomen als vast kan beschouwen geeft dat ook meer rust als ik het even een keer niet zo druk heb in mijn eigen bedrijf. Want hoe leuk een bestaan als zzp-er ook mag zijn, de wisselende inkomsten zijn soms best vervelend en als je tussen de collega’s zit leer je ook weer van alles. Andere dingen dan wanneer je alleen bent. Ik denk dat dit voor mij de juiste balans is: vier dagen zzp en 1 dag in loondienst.

Pensioen en ZZP

Sommige politici zeggen dat ze zich ‘oprecht’ zorgen maken over ZZP-ers die enerzijds onverzekerd zijn tegen arbeidsongeschiktheid en anderzijds geen pensioen opbouwen. Wat het eerste punt betreft vind ik het wel verstandig om je te verzekeren, mits het betaalbaar is (wat qua beroepsgroep nogal verschilt). Wat het tweede punt betreft vind ik dat de regering zich hier niet mee moet bemoeien. Veel ZZP-ers hebben eerst jarenlang in loondienst gezeten (net als ik) en hebben dus wel pensioen opgebouwd. Ik kan op de site mijnpensioenoverzicht.nl zien dat ik vanaf mijn 65e pensioen krijg uitgekeerd. Geen enorm bedrag, maar met de wetenschap dat tegen die tijd mijn hypotheek zo goed als afgelost is, maak ik me geen zorgen. Iedereen moet het voor zichzelf uitmaken, maar als je zowel premies voor arbeidsongeschiktheid én pensioen moet ophoesten, dan blijft er voor veel mensen wel erg weinig geld over om van te leven.

Al die bemoeienissen van de overheid staan haaks op wat de heren en dames politici een jaar of tien geleden zeiden: het was prima als mensen een eigen bedrijf begonnen. Nu er ruim 1 miljoen éénpitters zijn, beginnen ze te piepen dat de zelfstandigenaftrek  (van 7500 euro) toch wel een dure post is. Kinderachtig. Ik zie die aftrek juist als een compensatie voor het ondernemersrisico. Je hebt wisselende inkomsten en wordt niet betaald als er geen werk is. Maar goed, het is al een tijdje rustig op dit vlak dus ik hoop dat dit een gesloten boek is.

Er weer tegenaan

We gaan er weer tegenaan, dat kun je best merken aan het verkeer. Gelukkig is het hier een stuk minder druk dan in de randstad en komen files nauwelijks voor. Veel mensen zijn alweer aan de slag en een enkeling viert nog vakantie. Zelf werk ik vanuit huis dus hoef ik voor mijn werk in elk geval niet de weg op. Of het moet al voor een klantenbezoek of netwerkbijeenkomst zijn.

Als eigen baas lopen werk en privé in elkaar over. Zo heb ik vanochtend bijvoorbeeld wat bestanden nagekeken voor een klant, de boekhouding van de maand december afgerond en websites bijgewerkt. Tussendoor doe ik wat huishouding, boodschappen (samen met mijn vrouw, die ook thuis werkt) en doen we nog een nieuwjaarsvisite bij mijn schoonouders. Soms heb je als zzp-er niet echt door of je nou een dag vrij hebt of dat je een dag werkt. Vaak ligt dat in het midden. In elk geval is iedere dag anders en weet je nooit wat er allemaal gebeurt. Tegen die onzekerheid moet je wel kunnen. De meeste mensen hebben toch wat meer structuur nodig.

Ik heb zestien jaar in loondienst gewerkt en dat beviel prima. Voor mij was het leven zoals ik nu leid totaal ondenkbaar. Ik werkte alleen tussen acht en half vijf en dat was overzichtelijk. Maar toen kwam de crisis en ging het bedrijf failliet. Ik ging ergens anders werken en daar was het na anderhalf jaar ook gedaan. Daarna had ik het gevoel dat ik niets meer te verliezen had en begon ik voor mezelf. Een hele uitdaging want van nature voel ik me geen ondernemer. Maar werkelijk alles in het leven kun je leren. En nu ik bijna zes jaar zzp-er ben is mijn zelfvertrouwen behoorlijk gegroeid. Zelfs in deze economisch zware tijden is het nog steeds mogelijk om iets van waarde op te bouwen. Al realiseer ik me wel dat het ook dit jaar weer hard zoeken wordt naar nieuwe klanten en opdrachten.