Webshopaholic

Wijlen mijn vader shopte al online toen ik nog niet eens van het fenomeen ‘webshop’ had gehoord. Hij bestelde CD’s in Amerika en deze werden enkele weken later bij ons thuis bezorgd. Wat dat betreft was ik een stuk conservatiever dan mijn vader want het duurde lang voordat ik zijn advies opvolgde om eindelijk eens een 16-sporen recorder te kopen om mijn eigen muziek mee op te nemen. Hij liep met een PDA rond terwijl ik een notitieboekje gebruikte. Ik heb de laatste jaren een flinke inhaalslag gemaakt wat dat betreft en pa was zijn tijd ver vooruit. 

Ik kan me niet herinneren hoe de betaling bij de webshop van Amazon verliep, maar waarschijnlijk betaalde mijn vader het toen al via zijn Credit Card. Zo gaat dat tegenwoordig nog steeds, al kun je vaak ook via PayPal betalen. Hier in Nederland is iDeal favoriet of je doet het ouderwets ‘op rekening’.

Die laatstgenoemde optie gebruik ik vaak als ik zakelijk moet shoppen. Als ik drukwerk inkoop wil ik graag achteraf betalen en dat ging deze week niet helemaal goed. Ik hoorde al eens over een webshop waar je met een simpele truc alles voor niks kon bestellen en dat is natuurlijk een fiasco en tegelijkertijd ook pure diefstal. 

Na mijn bestelling kreeg ik een mailtje dat ik een aanbetaling zou hebben gedaan van dertig euro, terwijl dat niet het geval was! Sommige mensen zouden waarschijnlijk net doen alsof hun neus bloedt omdat het aankoopbedrag verminderd is. Maar ik ging naar de desbetreffende site, startte een chat met een medewerker en maakte een melding van dit gebeuren. Het duurde niet lang of ik kreeg een mailtje met een bedankje voor mijn betaling van min-dertig euro. Tja, het is feitelijk computertaal maar het betekent dat de fout ongedaan was gemaakt. Eerlijkheid duurt het langst. 

Geluidsdragers

Mijn zwager heeft duizenden LP’s en CD’s en dat zal vast onbegrijpelijk zijn voor iemand van een jongere generatie die muziek alleen kent als downloads of van streamingdiensten. Dat je zou betalen voor een opname waar een muzikant met zijn hele ziel en zaligheid aan gewerkt heeft zal voor zo iemand ook vreemd zijn. Muziek is toch gratis? En waarom al dat gedoe met die schijven als je het ook op de PC kan afspelen. Tja, ik behoor wat dat betreft nog tot de groep mensen die pas het gevoel heeft een album te ‘hebben’ als je het ook daadwerkelijk in handen hebt. Naar mijn idee ‘heb’ je die gedownloade of gestreamde nummers niet echt in je bezit. Met 1 druk op de knop is alles weg.

Wij hebben zo’n 600 CD’s en 100 LP’s en die zijn in onze woonkamer te vinden. Zo kan een willekeurige bezoeker gelijk zien wat er in ons huishouden belangrijk is: muziek. Naast de nodige boeken in de boekenkast trouwens.

Ik koop niet meer zoveel muziek als eerder en maak er ook niet meer zo’n punt van. Vijftien jaar terug maakte ik zelfs boekjes van de albums die ik in dat jaar had gekocht met zelfgeschreven recensies. Voor mij was dat een soort eerbetoon aan de liedjes en artiesten die voorgoed aan dat jaar verbonden waren én een goede oefening om iets abstracts als muziek in woorden te vatten.

Dat LP’s nu weer populair zijn vind ik prachtig maar ook verbazingwekkend. Eind jaren tachtig werden ze met dozen tegelijk richting vuilstort gebracht, met het idee dat de langspeelplaat zijn beste tijd had gehad. Ik heb nooit 1 LP weggedaan. Zonde! Ik moet wel zeggen dat de aanschafprijs van nieuwe platen aan de hoge kant is. Maar goed, dan kun je nog altijd de CD kopen. Ben benieuwd wanneer die uit de mode zijn. En wanneer ze herontdekt worden.

Ceedeelijsten - Edited

Ceedeelijsten binnenkant - Edited

Rotjeknor

We logeren een paar dagen in Rotterdam in het huis van mijn schoonzus en zwager. Ik kan weer genieten van zwager zijn grote LP- en CD-collectie en het is ook fijn om even weer in het Zuid-Westen van ons land te zijn. Normaal zitten we zoals jullie weten in het Noord-Oosten en dat betekent dus dat we het land vandaag diagonaal hebben doorkruist. Het was redelijk rustig op de weg, maar we hebben de spits dan ook vermeden. Onderweg naar de supermarkt werden we door 3 van de 5 mensen die we onderweg tegenkwamen begroet. En dan zeggen ze dat “westerlingen” dat niet doen…

We passen op de kat Maria. Zij is jaren geleden door haar baasjes meegenomen uit Griekenland, waar zij op vakantie waren. Het was toen nog een jong poesje, maar Maria is door de jaren heen uitgegroeid tot een stoere kat met een imposante staart. Ze dwingt heel wat respect af bij de buurtkatten. Wij logeren hier niet zo vaak, maar Maria is binnen een kwartier weer aan ons gewend. 

We gingen net een blokje om en zij volgde ons onderweg. We naderden een flatje waar een klein keffend hondje op het gras zat. Toen het kleine diertje (volgens mij een tekkel) Maria zag naderen, begon het nog harder te keffen. Maria bleef even op straat zitten en liet zich niet intimideren. Het hondje rende zenuwachtig heen en weer, kefte nog steeds alsof zijn leven ervan af hing maar durfde eigenlijk niet dichterbij te komen. Baasje stond te kijken en zei: “Je durft niet hè, schijterd!” Op een gegeven moment was Maria het gekef waarschijnlijk zat en stond ze op om weer door te lopen. Het hondje schrok zich het apezuur van Maria’s minuscule beweging en wist niet hoe snel hij naar huis moest rennen. Maria vervolgde stoer haar weg.