Weekendje offline

Ik was eigenlijk van plan om alleen vrijdagavond ‘offline’ te gaan, maar dit beviel mij zo goed dat ik de rest van het weekend er maar meteen achteraan plakte. De afgelopen week zat ik zoveel en zo lang op het internet, dat ik mij bijna ging afvragen hoe het ‘offline’ leven er ook alweer uit zag. De internetloze vrijdagavond gaf me weer een kans om mij geheel te concentreren op een boek. Het hele weekend had ik het gevoel dat ik meer tijd had en in mijn hoofd was het een stuk rustiger dan normaal. Even geen overtollige informatie, status-updates en nieuwsberichten.

Veendammerman op gitaarZaterdagavond hadden we een feestje met de band. Eén van onze zangeressen heeft haar tuinhuis omgebouwd tot kroeg, compleet met bar, barkrukken, lekkere zitjes, TV en muziekinstallatie. Het was gezellig om elkaar eens in een andere setting mee te maken. Ik had nog niet veel woorden gewisseld met onze drummer, die in januari vast bij ons is komen spelen. Tijdens de repetities ben je toch vooral bezig met de muziek op zich en dit was een mooie gelegenheid om wat beter kennis te maken. Uiteraard hebben we ook nog wat zitten spelen en zingen, dat hoort er ook bij. Maar rond half twee vonden we het welletjes en was het tijd om naar huis te fietsen.

Zondag begon ik alweer aan boek twee en kreeg eerst een beetje de neiging om mijn iPad er weer bij te pakken. Maar ik weerstond die verleiding en kon mij weer geheel concentreren op het verhaal. Dat is wel eens anders geweest. Soms las ik een hoofdstuk in een boek, om vervolgens ‘iets’ op internet te checken en dan me weer opnieuw te proberen te concentreren. Op die manier vliegt de tijd want ‘even’ iets nakijken duurt altijd langer dan je denkt en soms raak ik zelfs een beetje verdwaald op het internet, omdat elk antwoord dat je vindt weer leidt tot een nieuwe vraag.

Nu is de werkweek weer begonnen en het online leven ook weer. Toen ik vanmorgen wakker werd, vroeg ik me af of ik de afgelopen dagen iets had gemist. Een heel gedoe met de Turkse ministers. Nu ik weer een beetje op de hoogte ben denk ik, nee, ik heb niks gemist. Ik heb juist meer van alles meegekregen!

Tja…

Een kort fotoblogje tussendoor… Leuk voor de afwisseling.

Alibababrand

Dit verkoolde pand staat er al een paar maanden zo bij. Wanneer ze gaan afbreken is onbekend…

koekjes bakken

Mijn vrouw bakte wel hele bijzondere koekjes met haar achternichtje…

kippenschuur

Speciaal voor Red Star: kippen die de ruimte hebben… in Wildervanksterdallen, hier vlakbij.

gouda groen water

Groen water in Gouda…

eelsk

Ik speel nog met veel plezier in een bandje. Door de komst van een drummer spelen we wat meer stevige nummers. De blik die ik hier heb noemen we in Groningen ‘eelsk’. Toevallig ook het Groningse woord van het jaar 2016 😉

bergen aan zee

Mooie dreigende lucht bij Bergen aan Zee.

Verschillen en veranderingen

Sinds een paar maanden speel ik in een bandje. Eigenlijk had ik me voorgenomen om dat nooit meer te gaan doen, maar het is altijd blijven kriebelen. De hoofdreden om niet meer in die trein te stappen was omdat ik het gedoe rond optreden niet meer wil. Het opbouwen, het sjouwen, het reizen, het wachten. Niets van dat alles is leuk. Het spelen wel. Maar dat is uiteindelijk maar een klein onderdeel van het geheel.

Maar ik heb nu vier gelijkgestemden in mijn eigen woonplaats gevonden die het muziek maken ook binnenskamers willen houden. Ongedwongen bezig zijn, zonder te willen optreden. Ideaal als je het mij vraagt!

Er is alleen één probleem: de band heeft twee toetsenisten. Gelukkig kunnen we allebei een beetje drummen, dus wisselen we elkaar af. Een noodoplossing eigenlijk en ideaal is het zeker niet. Maar zolang het goed gaat, gaat het goed. Tot nu.

De andere toetsenist is er sinds vandaag mee gestopt. Andere ideeën, niet geheel mee kunnen komen in het spontane repeteren en het daarom ook niet helemaal in de band passen waren volgens onze bandleider genoeg redenen om afscheid van elkaar te nemen. Het zij zo. Het voelt wel een beetje alsof het door mij komt. Het klikte namelijk vanaf dag één met de rest en het bleek al snel dat ik muzikaal wat verder was.

Twintig jaar geleden gebeurde precies hetzelfde. Uitgerekend de jongen die mij bij de band gehaald had, vertrok omdat hij zich niet meer bij de anderen voelde passen.
Je gaat toch denken: verschillen zijn soms al aanwezig maar komen pas aan het licht als er zich een verandering voordoet. Dan komen er opeens dingen aan het licht die anders verborgen zouden zijn.