Eerste werkdag


Vandaag is het alweer 26 jaar geleden dat ik mijn eerste werkdag beleefde. Ik kan me eigenlijk maar weinig meer van die dag herinneren. Behalve dan dat ik grafische films van papiermontages moest trekken om het vervolgens in de gescheiden afvalbakken te deponeren.

Als zeventienjarige was ik blij dat ik van school af was, ondanks dat ik goed kon leren. Maar ik had zin om te werken en heb ook nooit meer naar school terugverlangd. Ik heb alle benodigde diploma’s om mijn vak te kunnen uitoefenen via het leerlingwezen behaald (1 dag school, 4 dagen werken) en later nog een extra opleiding Desk Top Publishing gedaan, waarvoor ik een aantal (doorbetaalde) dagen per jaar naar de grafische school in Veenendaal ging. Die opleiding was in 1998 afgelopen en toen behaalde ik dus mijn laatste diploma tot nu toe. Sinds die tijd noem ik mezelf autodidact.

Toen ik na zestien jaar samen met mijn collega’s het pand van het bedrijf moest verlaten vanwege een faillissement, deed dat best veel pijn. Maar nu ben ik blij met mijn eigen bedrijf plus bijbaan. Gistermiddag genoot ik even extra van het mooie weer toen ik door Veendam fietste en bovenstaande foto schoot. Hoe leuk ik het werken in loondienst voor 1 dag in de week ook vind; het blijft ook bijzonder om voor eigen rekening te werken en er zomaar even tussenuit te kunnen glippen als ik dat wil.

Bijbaan

Ik heb op mijn blog vaak verteld over mijn bestaan als zzp-er en dat heeft natuurlijk, net als een baan in loondienst, zijn voor- en nadelen. Het laatste jaar merkte ik dat ik steeds vaker verlangde naar wat meer vastigheid en me soms als zelfstandige op een eilandje voelde zitten. Half juli ben ik een bedrijf hier in de buurt binnengelopen en na een kort gesprek bleek dat ze mij voor 1 dag in de week een bijbaan konden aanbieden. Precies wat ik zocht, want de eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik het werk in mijn eigen bedrijf gemakkelijk in vier dagen kan doen. Een goede deal dus.

Uiteraard was het wel even wennen om je plek te vinden in de zogenaamde ‘kantoortuin’. Met een tiental collega’s is het een stuk rumoeriger maar desondanks kan ik me goed concentreren op mijn werk.

Nu ik een stukje van mijn inkomen als vast kan beschouwen geeft dat ook meer rust als ik het even een keer niet zo druk heb in mijn eigen bedrijf. Want hoe leuk een bestaan als zzp-er ook mag zijn, de wisselende inkomsten zijn soms best vervelend en als je tussen de collega’s zit leer je ook weer van alles. Andere dingen dan wanneer je alleen bent. Ik denk dat dit voor mij de juiste balans is: vier dagen zzp en 1 dag in loondienst.

Drukwerk en werkdruk (deel 2)

Soms zeggen ze wel eens dat de aanhouder wint en vaak blijkt dat ook wel te kloppen. Toen ik meer dan een maand geleden een klacht indiende bij een drukker had ik er aanvankelijk een hard hoofd in dat we tot een compensatie zouden komen. Ik had diverse verhalen op het internet gelezen dat dit bedrijf je in het geval van reclamaties van het kastje naar de muur zou sturen, wat mijn vertrouwen geen goed deed.

Toch besloot ik het er maar op te wagen. Mijn klant was ontevreden over de scheef gesneden magazines en ik natuurlijk ook. We hadden er hard aan gewerkt, niets tot weinig aan verdiend en dan zo’n teleurstellend resultaat. Niet dat de lezers er over zouden vallen. Maar het is ook een principekwestie. Voor 668 euro mag je topkwaliteit verwachten.

De drukker vroeg mij 50 bewijsexemplaren op te sturen zodat zij konden beoordelen of mijn klacht gegrond was. Aan één kant een raar idee. Want ze hadden zelf tijdens een eindcontrole kunnen zien dat het resultaat niet netjes was en daarom hadden de magazines de drukkerij natuurlijk nooit mogen verlaten. Zeker niet als je nagaat dat het in twee fases was gedrukt, waarin we in beide gevallen hetzelfde probleem hadden geconstateerd: tussen de boven- en onderkant van de magazines zat soms wel 6 millimeter verschil. Té laat geleverd, te weinig geleverd én ook nog eens slordig afgewerkt. Raar dat ik dan nog moet bewijzen dat zij fout zitten.

Ik reed naar mijn klant, pakte de magazines in en leverde ze bij het postagentschap af. Ik kreeg een bonnetje mee waarmee ik de zending kon volgen. Handig.

Een paar weken later nog steeds geen bericht van de drukker. Ik kreeg een mail waarin stond dat ze de reclamatie niet konden behandelen omdat ze geen bewijsexemplaren hadden gekregen. Gelukkig kon ik via de ‘track-and-trace’ zien dat het pakket wél was afgeleverd. Dus gelijk een mail er achteraan gestuurd, maar wederom geen reactie.

Ik heb eigenlijk een hekel aan dat heen en weer gemail, vooral als je het gevoel hebt dat ze niet gelezen worden. Dus maar gebeld. Voicemail ingesproken, maar na een week nog geen reactie. Daarna weer een mail gestuurd. Je raadt het al: noppes. Veel mensen zouden het hier al opgegeven hebben. We waren inmiddels alweer anderhalve maand verder. Maar ik besloot door te zetten en belde ze vandaag weer op.

Een vriendelijke dame zei dat ze het ging uitzoeken en belde me een paar uur later terug. In eerste instantie stelde ze voor dat ik de hele oplage terug zou sturen, maar dat is natuurlijk onmogelijk. De magazines moesten huis-aan-huis bezorgd worden, in verband met afspraken met adverteerders en lopende acties. Dit was dus geen reële oplossing. Ze vroeg hoe ze het dan goed konden maken. Ik zei dat ik met een financiële compensatie tevreden zou zijn. Ze stelde voor om de helft van het geld terug te betalen. 334 euro. Dat leek mij netjes. Liever had ik natuurlijk gehad dat de magazines keurig waren afgeleverd , dat had mij (en mijn klant) een hoop werk en ergernis gescheeld. Maar op deze manier kun je het verhaal tenminste afsluiten.

Fotoshoot in een smederij

Vanmorgen had ik een fotoshoot in een smederij hier vlakbij. Geen straf, want ik ben gek op oude ambachten.

Het was er lekker warm door het vuur die nodig is om het smeedwerk in de juiste vorm te kunnen maken. Ook lawaaierig, dus al gauw mijn oordoppen ingedaan. Gelukkig heb ik die altijd bij me.

IMG_3097

IMG_3101IMG_3087IMG_3089

Een hoekje om slaan…

IMG_3117IMG_3102IMG_3125

Het is zelfs mogelijk om spiraalvormen te maken.

IMG_3131IMG_3136IMG_3138

Het eindresultaat: een haak om o.a. gereedschappen mee op te hangen.

IMG_3148

Hamers genoeg, maar die zijn nou eenmaal ook broodnodig in een smederij.

IMG_3153

En een cadeautje na afloop…

20180504_130446

Zakelijk roddelen

Elke zzp-er wordt ermee geconfronteerd: er moeten nieuwe klanten worden gezocht, bestaande klanten moeten tevreden gehouden worden én er zijn legio bedrijven die bereid zijn om je (vooral met het eerste) te willen helpen. Dat doen ze op verschillende manieren; via een website met een ‘handige’ zoekfunctie, voor een betere vindbaarheid in Google te zorgen of je een vermelding in een bedrijvengids te verkopen.

Vandaag zat er een vertegenwoordiger uit die laatste categorie bij ons op de bank. Hij kwam in eerste instantie voor mijn vrouw, maar ik zat er ook bij omdat ik altijd benieuwd ben wat mensen voor verhaal afsteken. Nu is dat ook een beetje flauw van mij, want ik ben altijd zo sceptisch als het maar kan als het op zulke dingen aankomt. Maar goed, iedereen krijgt een eerlijke kans en wie weet is deze bedrijvengids wel een kip die gouden eieren legt.

Toch knapten we al in een vroeg stadium op de man af, omdat hij begon te roddelen over een startende ondernemer uit een klein dorp in onze provincie. Hij vertelde dat deze man min of meer door het UWV werd gedwongen om zelfstandig ondernemer te worden, terwijl het werk in zijn vakgebied niet bepaald voor het oprapen ligt. Hij dreigt door een tekort aan klanten in financiële problemen te komen.

Het is voor niemand goed om éénpitter te worden terwijl je daar zelf niet eens de mogelijkheden voor ziet. Maar goed, dit was informatie die niet voor onze oren bestemd was. Hij noemde de naam niet, maar met een simpele zoekactie in combinatie met het beroep zou het een peulenschil zijn om zijn telefoonnummer te vinden. Toen we de verkoper hadden uitgelaten zei ik tegen mijn vrouw, eigenlijk zouden we die man moeten opzoeken op internet en vertellen dat er door de verkoper van de bedrijvengids over hem wordt geroddeld. Dit soort geroddel zorgt ervoor dat je op je hoede blijft en nooit en te nimmer met zo’n bedrijf in zee gaat.

1 2 3 5