Motorcross

20180325_145849

Een leuk gezicht, die door de lucht vliegende motorcrossers! Niet dat ik opeens een nieuwe hobby heb. Maar we fietsten langs het terrein van de Motorclub Veendam en zagen ze voor het eerst rijden. Want vaak hoor je thuis wel een zoemend geluid op de achtergrond, vooral als het windstil is. Maar ik had het spektakel nog nooit aanschouwd. Sommige motoren vliegen echt super hoog door de lucht en je hebt dan echt de neiging om de andere kant op te kijken. Gelukkig zijn er, in de korte tijd dat wij er waren, geen ongelukken gebeurd.

20180325_150014

Zakcomputer

20180126_120737.jpg

Toen de meeste mensen er nog niks van wilden weten (’97) had mijn pa er wel eentje: een zakcomputer. Of PDA (Personal Digital Assistant) genaamd. Er zat een adressenboek in, een digitaal notitieblok, volgens mij ook een agenda. Met maar liefst 8 megabyte geheugen. Ik werd er aan herinnerd toen ik een advertentie zag in 1 van de Q-magazines van mijn zwager. Tegenwoordig hebben we bijna allemaal een zakcomputer in de vorm van een smartphone. Die zijn een stuk sneller, kleuriger en kleiner dan die voorgangers. En geen 8 megabyte maar 8 gigabyte. Maar ook veel verslavender. Al heb ik daar niet zoveel last van. Ik laat het ding gemakkelijk een dag met rust. Heb er nauwelijks apps op geïnstalleerd. Geen gepiep, alleen getril. Wel zo fijn.

Wat een gepuzzel

imageIn de zaterdagkrant voor de kerst stond de puzzel van Dr. Denker weer in het Dagblad van het Noorden. Elk jaar tijdens de kerstdagen laat de dokter de hersenen van duizenden mensen kraken. Als je de veertig cryptische rebussen hebt opgelost, vormen alle woorden onder elkaar een slagzin. Ik had me er nog nooit aan gewaagd, maar toen ik een paar plaatjes had ontcijferd kreeg ik de smaak opeens te pakken. Uiteindelijk wisten we vijftien antwoorden te vinden; dat leverde te weinig letters op voor de slagzin, maar ik kijk nu al uit naar de krant van aankomende zaterdag waar alle antwoorden in staan (en ze ook uitgelegd worden).

Een andere puzzel is de roman waar ik anderhalf jaar geleden mee ben begonnen. Een mysterieus verhaal over vijf oud-klasgenoten en een geheim. Vanmiddag las ik de twintig pagina’s die ik in de zomer van 2016 heb geschreven nog eens door. Ik werd zelf nieuwsgierig naar het vervolg van het verhaal en besloot om de draad weer op te pakken. Ik heb er vier pagina’s bij geschreven én ik heb een aantal dingen in de eerdere pagina’s veranderd omdat ze onlogisch waren. In mijn verhaal spelen de karakters van de mensen die erin voorkomen een grote rol, dus dan is het belangrijk dat er een logica in hun gedrag en uitspraken zit. Geen idee of ik het verhaal nog dit jaar kan afronden, maar het gaat in eerste instantie om het mooie proces van schrijven en het bedenken van een eigen wereld.

Bollen en Bergen

IMG_1464

Eigenlijk is het een beetje vaste prik geworden om rond deze tijd van het jaar een weekend te logeren in het Noord-Hollandse Bergen. We logeerden in een pension niet ver van het centrum en we kennen de eigenaresse al jaren. We genoten van het kunstenaarsdorp, bezichtigden het museum Kranenburg, struinden over de markt, liepen over het strand langs de zee en dronken een glaasje in de ‘Taverne’, een gezellig muziekcafé. Er werd een rock-karaoke met band gehouden en het leek me leuk om ook een nummer te zingen. Dat werd ‘All right now’ van de band Free. Helaas waren er niet veel deelnemers, naast mij nog drie om precies te zijn, dus we waren redelijk op tijd weer terug in het pension.

Gistermiddag brachten we een bezoek aan Alkmaar, dat op 4 kilometer afstand van Bergen ligt. Het was natuurlijk erg rustig aangezien het eerste Paasdag was. Hier en daar zag je dat mensen aan de paasbrunch zaten. De straten waren vrijwel leeg en alleen de horeca deed goede zaken. Het is op zich ook wel prettig als alle winkels gesloten zijn, dan kun je je echt concentreren op het bezichtigen van de mooie gebouwen, de straatjes, het groen en de vele monumenten (400 in totaal!). Op de onderste foto zie je het oudste huis van Alkmaar, gebouwd in 1540.

 

IMG_1455 - Edited

Borg

Gistermiddag bezochten we de Fraeylemaborg in Slochteren. De in de 13e eeuw gebouwde borg ligt op een eilandje en het oorspronkelijke park heet nu het Slochterbos en is 20 hectare groot. Voordat we gingen wandelen bezochten we de borg, dat nu als museum gebruikt wordt. Alle kamers zijn in de stijl van de negentiende eeuw ingericht en het hoogtepunt was de werkelijk prachtige bibliotheek, vol met oude boeken en een prachtig groot bureau. Veel meubilair is afkomstig uit andere borgen uit de provincie.
Er werd ook een film vertoond over de laatste bewoonster van de borg. Louise Thomassen à Thuessink van der Hoop van Slochteren erfde het samen met haar zuster, maar ze moesten het verkopen omdat de lasten op den duur te zwaar werden. Louise overleed in 2008 op 92-jarige leeftijd. Voor de bewoners van Slochteren was zij de laatste ‘vrouw op stand’ en iedereen keek een beetje naar haar op.

De borg wordt nu beheerd door Stichting Landgoed Fraeylemaborg.

1 2 3 5