Geen piezelmietjes

Er stond een behoorlijke rij bij de kaasboer, maar ik vind het nooit erg om te wachten. Vaak is het maar een kwestie van minuten en soms kun je dan een leuk gesprek met een andere wachtende aanknopen. Dit keer stalen twee kindjes de show. Een mevrouw bestelde een pond geitenkaas. “IEW!” riepen de kleintjes en keken met een vies gezicht. Tja, geitenkaas, wie eet dat nou? Kaas komt toch van een koe? Dat is voor veel kinderen normaal. Sterker nog, voor veel volwassenen ook.

Toen mama had betaald, vroegen ze om een plakje kaas. De kaasboer zei met een glimlach: “Zal ik jullie dan maar een stukje geitenkaas geven?” De kindjes namen het aan en peuzelden het zonder zeuren op. “Lekker!” zeiden ze gelijktijdig. Zo zie je maar, kinderen eten alles, als je ze maar de kans geeft.

Ik denk dat veel ouders het snel opgeven als een kind iets niet lust. Op die manier creëer je wat we in het Gronings “piezelmietjes” (slechte eters) noemen. Ouders die eten als beloning gebruiken. “Als je je best doet, krijg je patat. En anders moet je je broccoli opeten!” Helemaal verkeerd in mijn ogen. Al vinden sommigen dat ik me als niet-vader daar niet mee moet bemoeien. Dat doe ik natuurlijk wel, want een mening hebben mag.

Ik at als kind ook alles, maar dat komt vooral omdat mijn moeder me alles voorzette. Op die manier leer je een kind aan allerlei smaken wennen, van bitter naar hartig, van zoet naar zuur. Er zal altijd iets zijn wat je minder lekker vindt en een kind smeken/dreigen iets op te eten werkt ook niet. Maar door als ouder je kind van alles te laten proeven krijgen ze later een groot eet-repertoire. Met als voordeel dat ze door gevarieerd te eten alles binnen krijgen wat ze nodig hebben.

piezelmietjes blogje

Dik en dun

Websites verhuizen kan een heel gedoe zijn, vooral als er inlogcodes kwijt zijn en je afhankelijk bent van je klant om aan gegevens te komen. Gelukkig kon dit allemaal op tijd geregeld worden en is het na veel heen-en-weer mailen en bellen goed gekomen.

eten bij wokGistermiddag kreeg ik een kennis op bezoek, een man die altijd grootse plannen heeft maar een beetje ‘over de top’ gaat. Hij kan zelf altijd heel erg enthousiast vertellen over projecten waar hij zich mee bezighoudt, maar helaas gaat er ook wel eens wat mis en vallen zijn plannen in duigen. Ik ben een paar keer met hem in zee gegaan en dat heeft mij veel tijd (en dus ook geld) gekost en je begrijpt dat ik daarom nu voorzichtiger ben geworden. Het viel hem op dat ik een stuk dunner ben dan de vorige keer dat we elkaar zagen en het zou best kunnen dat hij daarin gelijk heeft. Zelf was hij een behoorlijk aantal kilo’s aangekomen en dan ben ik toch wel blij dat ik niet teveel gewicht heb wat in de weg zit. Wel grappig dat zo iemand dan over jou inzit, terwijl ik dat juist bij hem heb. Hij ademt zwaar en beweegt zich ook een beetje moeizaam, terwijl ik nergens last van heb.

Hij gaf een aantal tips om wat aan te komen, maar die wees ik van de hand. Eén van die tips was dat ik af en toe een Hema-rookworst zou moeten eten om dikker te worden, maar dat lijkt me flauwekul. Bovendien lijkt hij te denken dat ik alleen maar rauwkost eet en geen ‘lekkere’ dingen. Okay, wij zijn hier wel van de gezonde keuken met minder suiker en koolhydraten maar daar voel ik mij ook goed bij. Woensdag bij het wokken heb ik mij wel even uitgeleefd en ongetwijfeld had mijn calorie-inname van die avond hem wel kunnen bekoren.

Nagenieten en uitbuiken

Nog eventjes nagenieten van een fijne eerste kerstdag. Vanmorgen bleek mijn verkoudheid bijna over te zijn, blijkbaar is mijn weerstand toch een stukje beter dan ik eerst dacht.

Eerst op bezoek bij mijn oma (89), waar we macaroni gingen maken. Voor haar is dit een bijzonder gerecht, zo vaak eet ze het niet. Zij is toch een beetje van de generatie aardappels/groente/vlees. Ze vond het lekker en er is nog genoeg over voor een volgende keer. Na het eten nog een kopje thee gedronken, een korte wandeling gemaakt en weer naar huis.

We hadden gisteren al wat voorbereidingen gedaan voor het eten van vanavond. We hoefden alleen nog wat groentes te snijden voor een ovengerecht en soep. Mijn schoonouders kwamen rond vier uur. Eerst even een kopje thee en bijpraten en daarna aan tafel!

Vooraf een paprikasoep, daarna een stuk van de door schoonma gemaakte zalmterrine. Als hoofdgerecht hadden we vier kleinere gerechtjes: een hartige muffin met olijf en zongedroogde tomaat, een courgette gevuld met risotto, ovengegrilde groentes (pastinaak, wortel, ui, aardappel en knoflook) en kalkoenrollade met appel en sjalot. Alles was goed op smaak. Na een korte wandeling aten we nog het nagerecht: griesmeelpudding met kersen.

Er is nog genoeg eten over voor morgen. Dan hebben we een rustige dag met zijn tweeën. Misschien draag ik dan 1 van de 2 paar sokken, die mijn schoonmoeder voor me heeft gebreid.

Suiker

De oma van mijn moeder zei altijd “suiker geeft spierkracht”. Dit werd door de rest van de familie overgenomen; neem gerust een klontje extra, want dat is goed voor je. Het besef dat suiker wel eens minder gezond kon zijn was er nog niet. Het leek opoe zelf in elk geval geen kwaad te doen, ze werd 88 jaar oud.

Sinds een jaar of tien let ik meer op wat ik eet en drink en ben ik gaan minderen met suiker. Niet dat ik van huis uit zo’n grootgebruiker was, maar op mijn werk snoepte ik met een collega heel wat af. Vooral in stressvolle periodes deden we vaak een greep in de ‘dropla’, waar een verzameling van zoute, zoete, harde en zachte drop lag. Ter afwisseling namen we kleine Snickers en Bounty’s. Alles smaakte hetzelfde: naar zoet. Eentonig.

Langzaam bouwde ik af. Geen suiker meer in de thee en koffie, de frisdrank deed ik in de ban, heel af en toe nog wat chocola. Als ik een keer zondigde en dus vergat dat mijn lichaam aan minder suiker was gewend, kreeg ik een hoge bloedsuiker als beloning. Misselijk, licht duizelig en een slap gevoel. Toen begon ik me te realiseren wat suiker met je doet. Niet veel goeds.

Minderen met suiker levert veel op: meer energie, minder gaatjes én meer smaak! Door minder suiker te gebruiken proef je veel meer smaaknuances dan eerder. Als ik nu iets zoets eet wat ik jaren niet heb gehad, dan proef ik vooral de mierzoete smaak. Dan besef je je dat je jarenlang eigenlijk puur suiker hebt gegeten. 

Heel af en toe vind ik een broodje of beschuitje met jam wel lekker. We hadden een potje gekocht bij de natuurwinkel. 25 procent suiker in plaats van 50 of 60. Hoe mooi dat ook mag klinken en hoe lekker de jam ook was, na een maand zat de schimmel er op. Suiker maakt producten ook beter houdbaar. Dus voor dat wekelijkse broodje jam moeten we toch even wat halen bij de gewone supermarkt.

Kerstmarkthapjes

Vanmiddag even over de kerstmarkt hier in Veendam gelopen. Een aantal hobbykraampjes, goede doelen organisaties die hun waren aan de man proberen te krijgen maar vooral veel eettentjes. Hamburgers, churro’s, oliebollen. Erg veel trek kregen we daar niet van. Dat kwam pas tegen een uur of zes, toen we met zijn tweeën aan de kokkerel gingen. Broodjes met biefstuk, geroosterde paprika, ui, augurk, champignon, tomaat en rucola. Erg lekker. Ook gezonder dan de kerstmarkthapjes.