Hoezo, sparen is onzin?

Sommige mensen zien zichzelf als financieel adviseur terwijl ze de meest tenenkrommende dingen beweren. Laatst hoorde ik voor de zoveelste keer dat het vanwege de historisch lage rente onzinnig is om te sparen. De inflatie is hoger dan de spaarrente, wat er dus voor zorgt dat je saldo in de loop der jaren in waarde daalt. Bovendien zou je geld verpieteren omdat de lage rente niet voor een sneeuwbaleffect zorgt maar niets ‘oplevert’. Ik snap best dat sommige mensen veel geld ‘verdiend’ hebben door de hoge rentes in de jaren negentig en tweeduizend, maar ik ben van mening dat winst niet een reden moet zijn om te sparen. Voor mij is sparen puur en alleen een manier om geld opzij te zetten voor later. En iedereen die beweert dat je je geld laat verpieteren op een spaarrekening, zou zich moeten realiseren dat:

wanneer je elke maand 50 euro wegzet tegen nul procent rente, dan heb je na 20 jaar 12.000 euro gespaard.

Dan ben je geen dief van je eigen portemonnee maar juist slim. Helaas laten sommige mensen zich overhalen door alles maar uit te geven omdat ze ‘willen genieten’. Het lijkt me ook ongezond om het sparen als hoofddoel te stellen en jezelf van alles te ontzien. Maar je toekomstige zelf een cadeautje geven door nu al een relatief klein bedrag opzij te zetten is een fijner gevoel dan altijd alles maar over de balk te gooien.

Cijfers

Door de zogenaamd vooruitstrevende technologie kan tegenwoordig alles in cijfers uitgedrukt worden en dat levert heel veel kromme informatie op. Zo hoor je in de media vaak dat er allerlei cijfers gedaald of gestegen zijn (koopkracht, werkeloosheid, huizenverkoop) maar dat zijn over het algemeen gemiddelden. Maar als je buurman loonsverhoging krijgt en jij niet, is de koopkracht gemiddeld dus gestegen zonder dat jij daar profijt van hebt. Zo kan het best zijn dat als je leest dat de werkloosheid ergens is gedaald, dat dit komt doordat er mensen zijn overleden, verhuisd of dat hun maximale WW-periode is afgelopen.

Cijfers en gemiddelden zeggen niets over het welzijn van mensen. Zo maak je mij niet wijs dat er iemand is gebaat bij zoveel werkdruk in de zorg; daar draait het alleen maar om cijfers en geld en niet meer om mensen. Toen ik oma’s ongebruikte medicijnen (ter waarde van duizenden euro’s) bij de apotheek inleverde, kreeg ik te horen dat deze allemaal vernietigd worden. Geldverspilling van de ergste soort. Vooral als je nagaat dat er ergens iemand een toilet in 90 seconden moet schoonmaken, omdat een computer heeft uitgerekend dat dit kostendekkend is.

Waarom moest mijn oma 6 uur op een brancard liggen en wilden ze haar liever niet in het ziekenhuis opnemen? Niet alleen om de kosten, maar ook omdat het ziekenhuis het sterftecijfer zo laag mogelijk wil houden.

Pakweg twintig jaar geleden was het doodnormaal als iemand van 55 jaar met de VUT ging. Nu lees ik dat mensen in die categorie, ‘ouderen’, de maatschappij geld kosten omdat ze niet aan het werk zijn. Alsof die mensen daar zelf voor hebben gekozen. Door alle automatisering zijn veel banen overbodig geworden en is het zelfs als 40-plusser al moeilijk om een vaste aanstelling te vinden.

Vrijwilligerswerk doen is een goede zaak, behalve als het gaat om werk wat eerder gedaan werd door een betaalde kracht. Triest is het verhaal van 3 mensen die ontslag kregen bij PostNL in het sorteercentrum in Kolham en hun banen vervolgens overgenomen zagen worden door bijstandgerechtigden. 1 van hen solliciteerde op dezelfde baan die hij op dat moment GRATIS deed en werd afgewezen. Als reden werd gegeven dat hij niet in aanmerking kwam voor een baan omdat hij eerst het bijstandstraject moet afwerken.

Het is een kromme wereld als er met de vingers naar de mensen wordt gewezen. Mensen willen best werken, maar op het moment dat betaald werk verdwijnt dan wordt het hoognodig tijd voor een basisinkomen. Want als de grootste categorie van de mensen zonder werk (en geld) zit dan valt er namelijk niets meer uit te rekenen.