Kasteel Ruurlo

Op Tweede Pinksterdag togen wij naar Kasteel Ruurlo, gelegen in de Achterhoek. In 1981 zijn daar opnames gemaakt voor de serie ‘De Zevensprong’. Tegenwoordig is er een museum gevestigd met schilderijen van Carel Willink. Een prachtig gebouw op een mooi landgoed, dat het afgelopen jaar een flinke opfrisbeurt heeft gekregen.

De glazen brug leidde naar de entree van het kasteel. Volgens Wikipedia bestaat het gebouw uit een mengelmoes van bouwstijlen. Gebouwd in de eerste helft van de 14e eeuw. Later zijn er nog diverse verbouwingen geweest.

De trouwzaal:

Wapen in de houten vloer:

Kunst op het plafond:

Het mooie van een zoomlens is dat je alles dichtbij kunt halen. Een detail aan de voorkant van het kasteel, wapen en uurwerk.

Eén van de twee bijgebouwen.

Dit is de andere, de oranjerie (voor een hapje en een drankje):

Trapgevel:

Als laatste een wandeling over het landgoed gemaakt.

Turkse supermarkt

De gemakkelijkste manier om spontaan een vakantiegevoel op te wekken, is om een bezoekje te brengen aan de Turkse supermarkt hier in Veendam. Als je binnenloopt dan ruik je een heerlijke mix van kruiden en broodjes en op de achtergrond speelt sfeervolle muziek. Je kunt er niet voor alle boodschappen terecht, maar op zich kom je wel een heel eind. De meeste groenten en fruit zijn niet voorverpakt, dus als je bij wijze van spreken 1 champignon nodig hebt dan kan dat. Ze hebben ook lekkere olijven, noten en koekjes (zie onder).

Om niet te vergeten: de vriendelijke medewerkers kunnen je alles vertellen over hun producten. Waar het bij de grote supermarkten nog wel eens aan ontbreekt. Zo herinner ik me nog een voorval van jaren geleden toen een kassameisje aan me vroeg wat voor soort groente ik had gekocht. Toen ik zei dat het om een knolselderij ging zei ze dat ze daar nog nooit van had gehoord. Tja, ik vind het wel belangrijk dat je weet wat er in een winkel te koop is, maar goed. Vervolgens zag ze de andijvie aan voor ijsbergsla.

Op de één of andere manier lukt het niet om de grootgrutters te ontlopen. Zij hebben altijd wel iets in het assortiment wat de kleine ondernemers niet hebben. Maar we doen ons best om zoveel mogelijk bij deze laatste categorie te kopen.

Ik eet ze zelf niet, maar vind deze zelfgemaakte koekjes er wel kunstig uit zien.

Borg

Gistermiddag bezochten we de Fraeylemaborg in Slochteren. De in de 13e eeuw gebouwde borg ligt op een eilandje en het oorspronkelijke park heet nu het Slochterbos en is 20 hectare groot. Voordat we gingen wandelen bezochten we de borg, dat nu als museum gebruikt wordt. Alle kamers zijn in de stijl van de negentiende eeuw ingericht en het hoogtepunt was de werkelijk prachtige bibliotheek, vol met oude boeken en een prachtig groot bureau. Veel meubilair is afkomstig uit andere borgen uit de provincie.
Er werd ook een film vertoond over de laatste bewoonster van de borg. Louise Thomassen à Thuessink van der Hoop van Slochteren erfde het samen met haar zuster, maar ze moesten het verkopen omdat de lasten op den duur te zwaar werden. Louise overleed in 2008 op 92-jarige leeftijd. Voor de bewoners van Slochteren was zij de laatste ‘vrouw op stand’ en iedereen keek een beetje naar haar op.

De borg wordt nu beheerd door Stichting Landgoed Fraeylemaborg.

Cello en piano

Een spontane actie op zijn tijd is best leuk. Gistermiddag zaten we te bedenken wat we op een regenachtige zondagmiddag zouden kunnen doen. Mijn vrouw haar oog bleef steken op een site waarop een concert van een zekere Lisa Franken werd aangekondigd. Deze Duitse virtuoze muzikante gaf een optreden in een sfeervol kerkje in Klein Wetsinge, een gehuchtje net boven de stad Groningen. Wij gaan nooit naar klassieke concerten, maar het intieme karakter sprak ons aan en wat heb je eigenlijk te verliezen als je een keer iets nieuws wilt proberen?

Lisa Franken is nog maar 34 jaar jong, maar heeft al een hele carrière achter de rug. Ze kreeg haar eerste muziekles al op 3-jarige leeftijd (!) en heeft menig conservatorium van binnen gezien. Dat was natuurlijk ook wel te horen. Moeiteloos switchte ze van cello naar piano en beide instrumenten had ze volledig onder controle. Bach, Schubert, Chopin en twee moderne componisten waar ik nog nooit van had gehoord (Cassado en Piazzolla) passeerden de revue. Zeer afwisselend gespeeld, van barok naar modern en weer terug. Iedereen die bij klassieke concerten automatisch denkt aan ‘saai’ zou dit eens moeten horen.

Ook een heerlijk idee dat het publiek volledig stil was, geconcentreerd naar de muziek luisterde en dat je lekker kon zitten met een kop thee. Het kerkje zorgde voor een knusse sfeer en het was er qua temperatuur absoluut niet koud. Dit nodigt uit om eens vaker een klassiek concert te bezoeken.

Drents museum

Van mijn schooltijd is me vooral bijgebleven dat we regelmatig naar Drenthe gingen. Op schoolkamp naar Schipborg, wandelen in het bos bij kamp Westerbork én veenlijken kijken in het museum in Assen. Na al die jaren ga ik nog steeds graag naar Drenthe, vanwege de geweldige heide, bossen, vennetjes afgewisseld met zandvlaktes. Maar ook de rijke geschiedenis van deze provincie blijft me boeien.

Op een oude foto zie je mij als kleuter op een hunebed staan. Op dat moment had ik hoogstwaarschijnlijk geen idee waarom die bult stenen daar lag. Maar toen we een paar weken terug in het hunebedmuseum waren (in Borger) moest ik even weer aan die foto terugdenken. Ik kocht een boekje over de tijd van jagers en verzamelaars. Er is eigenlijk heel weinig over bekend, omdat mensen toen nog niet konden schrijven. Maar wat moet de lucht fris zijn geweest, zonder gemotoriseerd verkeer en industrie. De mens paste zich aan de omgeving aan en niet andersom, zoals tegenwoordig.

Hunebedden
In het Drents museum wandel je door de prehistorie en worden oude voorwerpen getoond, waarvan niet eens 100 procent zeker is waar die precies voor gebruikt werden. Dat kun je ook over de hunebedden zeggen. Men gaat ervan uit dat een hunebed een laatste rustplaats was voor de doden, maar veel botten zijn er nooit in gevonden. Wel schedels, as en voorwerpen. De meeste mensen werden gewoon in de natuur begraven en men vermoedt dat alleen de meer invloedrijke personen in hunebedden werden bijgelegd.

Drents-Museum-2-211x300Veenlijken
Als kind vond ik de veenlijken al erg interessant, en waar ik me nog steeds over verwonder is hoe het kan dat het ene lichaam compleet verschrompeld uit het moeras is gekomen, terwijl van een ander lichaam alleen de botten bewaard zijn gebleven. Op de begeleidende bordjes staat te lezen dat het ene moeras andere delen conserveert dan het andere. Van het bekendste veenlijk, het meisje van Yde, is het gezicht gereconstrueerd.


Johannes van Lier

Het hoogtepunt in het Drents museum is de interactieve tour door het ‘Grootste poppenhuis van Nederland’. Je wordt meegenomen naar de 18e eeuw, in het huis van Johannes van Lier en je kunt zelf kiezen wie de rondleiding gaat geven: de gastheer zelf, zijn dochter, de huishoudster of andere bewoners. Tijdens de tour verschijnt de rondleider in de spiegel die in de kamer hangt. Een leuke combinatie van moderne technieken in authentieke ruimtes. Je wandelt door de eetzaal, speelzaal, kelder, kantoor en slaapkamer en alles ziet eruit alsof het nog steeds in gebruik is.

Expositie van Russische schilders
Tot en met 2 april a.s. is er een expositie van Peredvizhniki, een groep Russische schilders zoals Ilya Repin en Konstantin Savitsky. Prachtige, realistische schilderkunst waar ik voor het eerst mee kennis maakte tijdens de Repin tentoonstelling in het Groninger museum (2002). De schilderijen zijn niet alleen natuurgetrouwe weergaves van de vaak troosteloze Russische taferelen, maar kunnen ook beschouwd worden als commentaar op sociaal onrecht.

www.drentsmuseum.nl

1 2