Terug bij af

Onze eerste maand zonder auto zit er op. Zoals ik al eerder aangaf gebruikten we de auto voornamelijk voor onze uitstapjes, maar uiteraard is dat een beetje het halve verhaal. Toen ik laatst voor het eerst in maanden weer een bijeenkomst van de businessclub had, besefte ik me dat ik daar normaliter met de auto heen ging. Ik vroeg me af of er überhaupt wel een fietsenstalling bij het gebouw zou zijn.

Het was erg lekker weer toen ik op die dinsdagmiddag langs het kanaal reed dat tussen Muntendam en Zuidbroek ligt. Het ‘snelle’ verkeer reed langs de rechterkant van het kanaal en aan de linkerkant bleek een brede weg voor fietsers te zijn. Het is echt een luxe om zo ongedwongen te fietsen omdat er geen auto’s of ander verkeer langs je heen zoeven.

Ik was uiteraard de enige van de hele club die met de fiets was. Eén man vond het ‘dapper’ dat ik met de fiets was gekomen. Eigenlijk een raar idee, want het was prachtig weer en de tocht van 7 kilometer was allesbehalve lang te noemen. Ik vind het achteraf zelfs een beetje vreemd dat ik voor zo’n korte afstand altijd de auto nam.

Vorige week had ik met dezelfde club een bijeenkomst vlakbij huis. Een dame zei dat het logisch was dat ik ‘dit keer met de fiets was’. Ik had niet zoveel zin om te vertellen dat we de auto hebben weggedaan. Eigenlijk heb ik het nog niet eens aan zoveel mensen verteld. Niet omdat ik bang ben dat ze misschien denken dat we het niet kunnen betalen, maar vooral omdat mensen soms in de verdediging gaan omdat ze denken dat wij vinden dat ze hun auto ook moeten wegdoen. Vorig jaar vertelden we aan een kennis dat mijn vrouw haar auto een paar jaar geleden had weggedaan en toen begon die kennis een hele lijst met redenen op te noemen waarom zijzelf wél een auto nodig had. Als je op bepaalde punten tegen de stroom ingaat (nauwelijks TV kijken, de auto wegdoen en zuinig leven) kan het op sommigen overkomen dat je je neus ophaalt voor mensen die het tegenovergestelde doen. Dat is niet aan de orde. Iedereen mag zijn eigen keuzes maken en niemand hoeft zich daarvoor tegenover ons te verantwoorden. Ook op mijn weblog probeer ik niet de wijsneus uit te hangen, maar misschien kan ik wel mensen op ideeën brengen of inspireren.

Los van een aantal bus- en treinreizen heb ik dus zoveel mogelijk met de fiets gedaan. Twee weken geleden fietste ik 65 kilometer in 1 week en ik begin te merken dat mijn conditie beter wordt. Een jaar geleden zag ik er nog enigszins tegenop als ik 15 kilometer ging fietsen, nu doe ik dat bij wijze van spreken even tussen neus en lippen door. Dat je op de fiets wat langer onderweg bent dan met de auto valt eigenlijk ook wel mee. Toen ik laatst naar Westerlee reed, deed ik er slechts een kwartiertje langer over dan met de auto.

Na al die jaren ben ik terug bij af. Ik heb alleen nog een fiets en dat voelt goed. Ik geniet van de vogels, de akkers, de weilanden en natuurlijk van de schoonheid van de kleuren in de herfst.

7 thoughts on “Terug bij af

  1. Nee hoor, zo komt het niet op mij over. Wel vind ik het bewonderenswaardig dát je het doet want we zijn nou eenmaal er “autogericht”in Nederland.
    Een drukkerij collega woont vrijwel bij ons om de hoek en overbrugt de ongeveer 10 kilometer naar de drukkerij in weer en wind op de fiets en dat maakt qua tijd helemaal niéts uit. Hij heeft wel een goede fiets met completen regenuitrusting. Wij zien vanuit de auto steeds weer dezelfde fietsers ons inhalen bij het volgende verkeerslicht. Gelukkig zitten ( eigenlijk zaten) wij dan altijd samen in de auto toen we nog dagelijks naar het werk gingen. Onze auto is nú een deel vrijheid voor ons want per fiets komen we nergens meer en de rolstoel in de tram of bus is heel beperkt. Maar ik geef grif toe dat we in het verleden soms toch wat gemakzuchting met de auto omgingen.

  2. Je hebt minder spullen maar je wordt er rijker van. Dat is toch een prachtige constatering?
    Wij kijken al jaren geen tv meer. Als ik dat zeg, kijken mensen me aan alsof ik achterlijk ben. Dat vat ik dan maar op als een compliment. Tegen de stroom inroeien… Soms word ik moe van mezelf maar ik kan niet anders.

  3. Ik moet soms echt opzoeken over welke programma’s mensen het hebben zo weinig tv kijk ik. Ik zet ‘m aan voor Tegenlicht bijvoorbeeld. Ik kan niet zonder auto, ik ga dat verder niet verdedigen want als ik ‘m weg kon doen was hij vandaag nog weg.

  4. Gelukkig heb ik jou nooit als een ‘betweter’ ervaren…. misschien omdat je een provinciegenoot bent ofzo 😉

    Hoe dan ook… ik heb wel een auto en zou me geen raad weten zonder maar voel me niet door jou ‘gedwongen’ die weg te moeten doen noch me daarvoor te moeten verontschuldigen.

    Ik fiets sinds mijn hartinfarct in oktober 8-10 km per dag… in tegenstelling tot voorheen, dat ik zelfs de auto pakte om naar de appie te gaan 750 meter verderop…

    Dingen veranderen gewoon gaandeweg, en dat is normaal denk ik. Zolang je tevreden bent met wat je hebt. niet lijdt onder het iets missen, is alles toch prima in orde.

  5. Een rijbewijs en een auto ontbreekt er aan mijn leven.
    Wel ben ik in het bezit van een lege carport.

    Ja, ook zonder auto is het leven goed.

    Succes met het verder uitbouwen van jouw gezondheid en conditie.

    Vrolijke groet,

    1. Ja, in 1 van de eerste weken moest ik dertien kilometer door de regen fietsen. Ik fiets natuurlijk liever met mooi weer, maar dit hoort er nu eenmaal bij…

Comments are closed.