Drukwerk en werkdruk

In mijn eerste jaren als zelfstandig ondernemer liet ik het drukwerk dat ik had ontworpen nog altijd eerst bij me thuis bezorgen, maar op een gegeven moment durfde ik het aan om het rechtstreeks bij de klant te laten afleveren. Heel af en toe doe ik een steekproef en dan wordt er hier een pallet afgeleverd en die bezorg ik dan even zelf bij de klant.

Laatst had ik een partij drukwerk waar nogal het één en ander aan schortte. Ten eerste was het veel te laat geleverd, ten tweede ontbrak de helft en ten derde leek het alsof de snijder een borrel op had gehad. De magazines waren te kort en scheef afgesneden en het is dan ook niet zo vreemd dat ik dus, in overleg met mijn klant, een klacht bij de drukker heb neergelegd. Ik kon op hun website een reclamatie indienen en kreeg na een paar dagen een excuus via de mail over de te late levering. Ik had om financiële compensatie gevraagd, maar daar zou ik nog over teruggebeld worden. De drukker vroeg of ik 50 bewijsexemplaren wou opsturen, zodat ze konden beoordelen of het drukwerk ook echt scheef was gesneden.

Ik stuurde een pakket van 50 magazines (bijna 8 kilo) richting het zuiden van ons land, maar had na twee weken nog niks gehoord. Ik besloot ze maar eens op te bellen, maar ik kreeg niemand te pakken. Sprak de voicemail in met het verzoek of ze me wilden terugbellen over mijn klacht. Een dag later had ik een mailtje dat mijn reclamatie was afgewezen. Ze hadden geen bewijsexemplaren ontvangen, dus konden ze het niet in behandeling nemen. Ik had een bonnetje gekregen van het postagentschap met een zogenaamde ‘track-and-trace’, zodat ik via de website kon volgen of het pakket was afgeleverd of niet. Je raadt het al: keurig een dag na versturen afgeleverd.

Ik heb mijn klant al laten weten niet meer met deze drukkerij in zee te willen gaan. Het is jarenlang goed gegaan, prima drukwerk voor een lage prijs, maar voor deze miskleun lijken ze geen verantwoording te nemen.

Ik ben waarschijnlijk nog wel een tijdje bezig om mijn claim voor elkaar te krijgen. Eigenlijk is het zonde van de tijd, maar het gaat om het principe. Uiteindelijk hadden ze het drukwerk gewoon niet zo moeten afleveren.

Da’s geen excuus

Op een vrije middag zat ik een krantje te lezen in de bibliotheek. Er zat nog een andere man tegenover me in een tijdschrift te bladeren en er waren een paar klanten tussen de boeken aan het snuffelen. Een vredig tafereeltje, totdat er een stel bijna-pubers de trap op rende en elkaar achterna ging zitten. Ze renden tussen de stellingen en tafels door en ik voelde de vloer bewegen. Een dame van de bieb zei tegen de jongens: “Kunnen jullie het even wat rustiger aan doen?”. Ze bleef niet staan om te controleren of ze er ook daadwerkelijk mee ophielden, maar ze draaide zich na haar vraag gelijk weer om. Ze verstond waarschijnlijk niet wat één van de jochies zei: “Ja, maar ik heb ADHD!”. Alsof hij verwachtte dat dit reden genoeg was voor verzachtende omstandigheden: “Oh, ren in dat geval maar door en breek de boel maar lekker af.”

Ik ben een kalm persoon en heb een hekel aan gezeur. Maar ik kreeg na een paar minuten kabaal zin om er wat van te zeggen. Die gedachte verdween gauw weer, want als je tegenwoordig als buitenstaander een kind een verbaal pak slaag geeft, dan ben je aan de beurt en heb je een kwaaie vader of moeder voor de deur staan. Want hun bloedje heeft ADHD en daar moet je niet te licht over denken.

Gelukkig gingen ze op een gegeven moment weer weg en was de rust wedergekeerd. Ik was vroeger als kind ook druk, maar tegenwoordig wordt er dan gelijk een stempel op gedrukt.

Motorcross

20180325_145849

Een leuk gezicht, die door de lucht vliegende motorcrossers! Niet dat ik opeens een nieuwe hobby heb. Maar we fietsten langs het terrein van de Motorclub Veendam en zagen ze voor het eerst rijden. Want vaak hoor je thuis wel een zoemend geluid op de achtergrond, vooral als het windstil is. Maar ik had het spektakel nog nooit aanschouwd. Sommige motoren vliegen echt super hoog door de lucht en je hebt dan echt de neiging om de andere kant op te kijken. Gelukkig zijn er, in de korte tijd dat wij er waren, geen ongelukken gebeurd.

20180325_150014

Van Gogh Huis

In Veenoord staat het Van Gogh Huis, waar de wereldberoemde schilder in 1883 twee maanden neerstreek. De rusteloze Vincent werd verliefd op de Drentse natuur en schilderde in deze korte periode ongeveer 40 werken. Hier vond hij zijn definitieve stijl, die terug te zien is in de overbekende schilderijen die hij in Frankrijk maakte. Vincents kamer in het Van Gogh Huis ziet er nog net zo uit als toen. In een korte film speelt acteur Mike Reus voor Vincent en de mooie teksten die hij zegt zijn afkomstig uit Van Goghs brieven aan zijn broer Theo. Behalve een begenadigd schilder was hij ook een goede schrijver. Ondanks zijn eenzaamheid beleefde hij enorm veel plezier aan het authentieke Drenthe.

Voor meer informatie: zie www.vangogh-drenthe.nl

Turkse supermarkt

De gemakkelijkste manier om spontaan een vakantiegevoel op te wekken, is om een bezoekje te brengen aan de Turkse supermarkt hier in Veendam. Als je binnenloopt dan ruik je een heerlijke mix van kruiden en broodjes en op de achtergrond speelt sfeervolle muziek. Je kunt er niet voor alle boodschappen terecht, maar op zich kom je wel een heel eind. De meeste groenten en fruit zijn niet voorverpakt, dus als je bij wijze van spreken 1 champignon nodig hebt dan kan dat. Ze hebben ook lekkere olijven, noten en koekjes (zie onder).

Om niet te vergeten: de vriendelijke medewerkers kunnen je alles vertellen over hun producten. Waar het bij de grote supermarkten nog wel eens aan ontbreekt. Zo herinner ik me nog een voorval van jaren geleden toen een kassameisje aan me vroeg wat voor soort groente ik had gekocht. Toen ik zei dat het om een knolselderij ging zei ze dat ze daar nog nooit van had gehoord. Tja, ik vind het wel belangrijk dat je weet wat er in een winkel te koop is, maar goed. Vervolgens zag ze de andijvie aan voor ijsbergsla.

Op de één of andere manier lukt het niet om de grootgrutters te ontlopen. Zij hebben altijd wel iets in het assortiment wat de kleine ondernemers niet hebben. Maar we doen ons best om zoveel mogelijk bij deze laatste categorie te kopen.

Ik eet ze zelf niet, maar vind deze zelfgemaakte koekjes er wel kunstig uit zien.

1 2