Grafisch museum

Een wonder dat ik er nog nooit was geweest: het grafische museum in Groningen. Gistermiddag toch maar eens een kijkje genomen. Dit jaar zit ik 25 jaar in het (grafische) vak en daarom extra leuk om even in de historie van de drukkerswereld te duiken.

Zo begon het allemaal. Uit de losse pols. Geen drukpers nodig. Monnikenwerk.

Een handpers voor het simpele werk.

Bijzonder fraaie pers voor grotere formaten.

Een zetraam met cliché (in het midden), dat op zijn plek wordt gehouden door de metalen stukken opvulwit. Doordat het cliché hoger ligt dan het wit komt hier alleen inkt op en met een tegendruk wordt het beeld zo overgezet op papier.

Een zetkast met letterbakken. Je kunt je het nu niet meer voorstellen, maar ooit werden alle gedrukte teksten letter voor letter gezet.

Een letterbak. Je komt ze nog wel eens tegen op rommelmarkten. Iedere letter heeft zijn eigen vakje.

Oud drukwerk.

Met deze machine werd het mogelijk om complete regels te zetten. Een hele verbetering!

Geen losse letters meer, maar complete regels.

Genoeg te zien voor de liefhebber. Maar het Drukkerijmuseum in Meppel is ook een aanrader. Daar is ook aandacht voor modernere technieken, zoals grafische film, offsetdruk en DTP (Desk Top Publishing – het opmaken van documenten voor drukwerk per computer).

3 comments

  • Dat is nostalgie puur …. zoiets blijft altijd intrigeren hè, mij wel althans

  • Ja, ook daar heeft een hele evolutie plaats gevonden. Wees maar blij. Stel je voor dat we alles nog moesten doe zoals vroeger.

  • Té ver weg voor ons maar heel veel kennen we nog uit eigen ervaring. De drukkerij waar we nu nog regelmatig werken bestaat al 125 jaar waarvan Henk er al ruim 60 jaar rondloopt. het persje op de de foto stond aanvankelijk nog in de drukkerij al werd het niet meer gebruikt. De letterzetterij had voor Henk ook weinig geheimen en op zolder liggen nog wat houten letters.
    Uiteraard ligt daar ook nog een letterbak. Ook een machine als op de laatste foto deed z’n intrede bij de drukkerij en is ondertussen dus alweer vervangen door “de TDP er” . Het blijft leuk dat allemaal terug te zien.