Rotpost

De tijd dat ik halverwege januari de lange rij kerstkaarten van de kast haalde en twee verdroogde plantjes ontdekte die al bijna een maand geen water hadden gekregen ligt ver achter me. Ik heb gisteravond de kaarten van dit jaar al opgeborgen om ruimte te maken voor mijn vrouws miniatuurhuisjes. Bij het verstrijken der jaren ben ik kerst- en nieuwjaarsgroeten ook een beetje vanzelfsprekend gaan vinden. Waarom zou ik iemand geen gelukkig nieuwjaar wensen? In principe gun ik het iedereen, niet alleen de mensen die een kaartje van me krijgen.

Om die reden heb ik een stuk minder kaarten verstuurd dan normaal. Maar ook omdat het een dure aangelegenheid is. Vooral door de hoge prijs van postzegels. Decemberzegels zijn dan misschien goedkoper dan normale postzegels (8 cent per stuk om precies te zijn), maar dan nog vind ik het prijzig. Ik moest 13 euro neertellen voor een velletje van 21 zegels. Vorig jaar heb ik zelfs nog twee velletjes gekocht, 26 euro aan zegels, wat eigenlijk te belachelijk voor woorden is. Ik gun een ander best wat, maar heb geen zin om de PostNL B.V. te spekken.

Eén van de kaarten die wij hebben ontvangen was onvoldoende gefrankeerd. Blijkbaar had de afzender, een dame op leeftijd, niet goed gekeken en een verouderde postzegel geplakt. Het was mij in elk geval niet opgevallen en er stond ook geen vermelding op de envelop. Twee dagen lager kreeg ik echter een kaart van de post dat ik 2,90 aan hun verschuldigd ben. Feitelijk krijg ik dus een boete voor de fout van een ander.

Laatst sprak ik met een accountant over de prijs van postzegels. In tien jaar tijd is die verdubbeld. Omdat de prijs niet meer op de zegel vermeld staat, kunnen ze die zonder dat het opvalt verhogen. De accountant grapte dat hij zijn geld beter in postzegels had kunnen stoppen dan in aandelen.

Dokkum

Stad van Bonifatius en de Elfstedentocht. Wij gingen er gisteren heen om er vervolgens een beetje verliefd op te worden. Prachtige pandjes, rustige sfeer, culinair genieten én een mooi museum, met veel aandacht voor de historie van de stad. Een fotoverslag.

Gezicht vanaf de Diepswal

De koffiebranderij schonk maar liefst 30 koffie-varianten. Wij namen de koffie-mocca en koffie-kaneel.

IMG_1136

Sint-Bonifatiuskerk

Op de brug richting het Westerbolwerk.

Op de brug richting het Westerbolwerk.

Molen Zeldenrust

IMG_1143IMG_1141

Beeld van Bonifatius in het gelijknamige park.

Stadhuis van Dokkum.