Rotpost

De tijd dat ik halverwege januari de lange rij kerstkaarten van de kast haalde en twee verdroogde plantjes ontdekte die al bijna een maand geen water hadden gekregen ligt ver achter me. Ik heb gisteravond de kaarten van dit jaar al opgeborgen om ruimte te maken voor mijn vrouws miniatuurhuisjes. Bij het verstrijken der jaren ben ik kerst- en nieuwjaarsgroeten ook een beetje vanzelfsprekend gaan vinden. Waarom zou ik iemand geen gelukkig nieuwjaar wensen? In principe gun ik het iedereen, niet alleen de mensen die een kaartje van me krijgen.

Om die reden heb ik een stuk minder kaarten verstuurd dan normaal. Maar ook omdat het een dure aangelegenheid is. Vooral door de hoge prijs van postzegels. Decemberzegels zijn dan misschien goedkoper dan normale postzegels (8 cent per stuk om precies te zijn), maar dan nog vind ik het prijzig. Ik moest 13 euro neertellen voor een velletje van 21 zegels. Vorig jaar heb ik zelfs nog twee velletjes gekocht, 26 euro aan zegels, wat eigenlijk te belachelijk voor woorden is. Ik gun een ander best wat, maar heb geen zin om de PostNL B.V. te spekken.

Eén van de kaarten die wij hebben ontvangen was onvoldoende gefrankeerd. Blijkbaar had de afzender, een dame op leeftijd, niet goed gekeken en een verouderde postzegel geplakt. Het was mij in elk geval niet opgevallen en er stond ook geen vermelding op de envelop. Twee dagen lager kreeg ik echter een kaart van de post dat ik 2,90 aan hun verschuldigd ben. Feitelijk krijg ik dus een boete voor de fout van een ander.

Laatst sprak ik met een accountant over de prijs van postzegels. In tien jaar tijd is die verdubbeld. Omdat de prijs niet meer op de zegel vermeld staat, kunnen ze die zonder dat het opvalt verhogen. De accountant grapte dat hij zijn geld beter in postzegels had kunnen stoppen dan in aandelen.

Dokkum

Stad van Bonifatius en de Elfstedentocht. Wij gingen er gisteren heen om er vervolgens een beetje verliefd op te worden. Prachtige pandjes, rustige sfeer, culinair genieten én een mooi museum, met veel aandacht voor de historie van de stad. Een fotoverslag.

Gezicht vanaf de Diepswal

De koffiebranderij schonk maar liefst 30 koffie-varianten. Wij namen de koffie-mocca en koffie-kaneel.

IMG_1136

Sint-Bonifatiuskerk

Op de brug richting het Westerbolwerk.

Op de brug richting het Westerbolwerk.

Molen Zeldenrust

IMG_1143IMG_1141

Beeld van Bonifatius in het gelijknamige park.

Stadhuis van Dokkum.

Middag in Winschoten

Foto: Dagblad van het Noorden

Nog één keer een ambachtelijke, zelfgemaakte eierbal weghappen bij snackbar Vonk in Winschoten. Nu kan het nog. Over een paar dagen is het jaar voorbij en sluit deze tent na bijna zeventig jaar de deuren. Een familiebedrijf, maar de dochter van de huidige uitbaters wil er niet mee door. We komen hier niet vaak, maar zijn er wel van op de hoogte dat dit toch wel een behoorlijk gevestigde naam in de stad is.

In de Tramwerkplaats werd een kleine brocant- en kunstmarkt gehouden. Diverse schilderijen, hoeden, boeken en allerlei snuisterijen waren te zien in dit multifunctionele gebouw, waar ik een paar jaar geleden nog een speelfilm heb gekeken. Buiten stond een fraaie bus met tekeningen van Fiep Westendorp opgesteld. In de bus konden kinderen gratis knutselen en spelletjes doen.

Op de grote informatieborden in de hal zagen we een paar oude foto’s van Winschoten. De stad is erg veranderd. Momenteel wordt er veel verbouwd, gesloopt en opgeknapt. De straat die dwars door het centrum heen loopt, De Venne, is sinds dit jaar voorzien van waterpartijen en rondom het Joodse monument zijn leuke speelse perkjes gekomen.

Wel leuk om even weer in Winschoten te zijn, ik heb er bijna tien jaar gewerkt maar kom er nu nog maar heel af en toe.

Eten, lezen en muziek luisteren

Jaren geleden kwam het nog wel eens voor dat ik me totaal volgevreten voelde na de kerst, maar dat is dit jaar zeker niet het geval. We hebben zowel eerste als tweede kerstdag licht gegeten, veel groentes en weinig vlees, en dan merk je toch dat je een rustiger gevoel in je buik hebt dan na een flinke steengrillsessie met ladingen vlees. Op Facebook zag ik toch heel wat  vlees en vette sauzen voorbij komen en dat mag iedereen natuurlijk zelf weten. Maar ik moet dan wel even gniffelen als ik een dag later foto’s voorbij zie komen van weegschalen en goede voornemens om in het nieuwe jaar te gaan afvallen.

Nou heb ik wat dat laatste betreft gemakkelijk praten. Ik ben met mijn 63 kilo (en 1.82 meter) zo licht als een veertje en zit eerder plannen te maken in de tegenovergestelde richting: hoe krijg ik er in het aankomende jaar wat kilo’s bij. In elk geval niet door mijn consumptie van vlees, koolhydraten en suiker omhoog te brengen. 

Gister een heerlijk leesdagje gehad, ben al een tijdje bezig in het boek “Schone handen” van René Appel. Het is het eerste boek dat ik van hem lees. Ik vind het boek tot nu toe (ik ben op de helft) niet erg spannend, maar op de één of andere manier weet de schrijver mijn aandacht wel vast te houden en ben ik zeker van plan om het boek uit te lezen.

De radio staat non-stop aan op de Top2000 van Radio 2. Veel bekende en minder bekende nummers wisselen elkaar af. Tussendoor kwam het trieste nieuws van het overlijden van George Michael. 53 jaar is toch veel te jong. Dan opeens ga je je beseffen dat het leven zomaar voorbij kan zijn. Lekker blijven genieten dus van eten, lezen en muziek luisteren. 

Nagenieten en uitbuiken

Nog eventjes nagenieten van een fijne eerste kerstdag. Vanmorgen bleek mijn verkoudheid bijna over te zijn, blijkbaar is mijn weerstand toch een stukje beter dan ik eerst dacht.

Eerst op bezoek bij mijn oma (89), waar we macaroni gingen maken. Voor haar is dit een bijzonder gerecht, zo vaak eet ze het niet. Zij is toch een beetje van de generatie aardappels/groente/vlees. Ze vond het lekker en er is nog genoeg over voor een volgende keer. Na het eten nog een kopje thee gedronken, een korte wandeling gemaakt en weer naar huis.

We hadden gisteren al wat voorbereidingen gedaan voor het eten van vanavond. We hoefden alleen nog wat groentes te snijden voor een ovengerecht en soep. Mijn schoonouders kwamen rond vier uur. Eerst even een kopje thee en bijpraten en daarna aan tafel!

Vooraf een paprikasoep, daarna een stuk van de door schoonma gemaakte zalmterrine. Als hoofdgerecht hadden we vier kleinere gerechtjes: een hartige muffin met olijf en zongedroogde tomaat, een courgette gevuld met risotto, ovengegrilde groentes (pastinaak, wortel, ui, aardappel en knoflook) en kalkoenrollade met appel en sjalot. Alles was goed op smaak. Na een korte wandeling aten we nog het nagerecht: griesmeelpudding met kersen.

Er is nog genoeg eten over voor morgen. Dan hebben we een rustige dag met zijn tweeën. Misschien draag ik dan 1 van de 2 paar sokken, die mijn schoonmoeder voor me heeft gebreid.

1 2 3 4