Spring naar inhoud

Phil

Veel autobiografieën van bekende musici gaan vooral over de schaduwkanten van hun bestaan. Wagonladingen drugs, drank en gesloopte hotelkamers behoren tot het vaste repertoire van velen die zich geen raad wisten met het extreme leven als popster. In het grootste deel van de autobio van Phil Collins gaat het vooral over de muziek en de weg naar het succes. Reden genoeg voor een aantal doorgewinterde rockbiografie-lezers om dit boek links te laten liggen. Zij missen de wilde verhalen en vinden "Not dead yet" eentonig. Voor mij was dit boek vanwege het ontbreken van allerlei rock-clichés juist zo interessant.

Het verhaal van een arme jongen die eerst in verschillende bands drumt en jaren later opklimt als zanger en bovengemiddeld songschrijver is naar mijn idee heel bijzonder. Aanvankelijk staat hij bij Genesis in de schaduw van frontman Peter Gabriel. Als die vertrekt, is het in eerste instantie ondenkbaar dat hij diens plek zal overnemen. Maar als de zangaudities tegenvallen probeert Phil het zelf. Wat mij betreft één van de grootste metamorfoses in de rock: de drummer wordt frontman. En dat niet alleen. Hij start ook nog een succesvolle solo-carrière op.

Hoogte- en dieptepunten volgen elkaar op. Op Live Aid stapt hij na een optreden met Sting in het vliegtuig om zich op tijd bij Led Zeppelin te voegen. Het wordt een hectische en teleurstellende dag en als lezer wordt je daarin meegezogen. De andere kant van de medaille is de kwetsbaarheid van een artiest. Met kromme tenen lees je dat een persoonlijke fax aan zijn vrouw in handen valt van de (riool)pers. Op zulke momenten leef je echt met Collins mee.

Er valt ook veel te lezen over Phils woelige liefdesleven en de invloed daarop in zijn muziek. Een gedreven man die zichzelf niet spaart in dit openhartige boek. In het laatste stuk raakt hij, na jaren redelijk sober te hebben geleefd voor een rockster, toch nog aan de alcohol verslaafd. Hij krabbelde weer op en keerde terug bij zijn derde (ex) vrouw. Een voorlopig happy end in een mooi boek dat eens een andere kant belicht van het leven van een rockartiest. En het bewijs dat zelftwijfel en zelfvertrouwen soms best hand in hand kunnen gaan.

6 thoughts on “Phil

  1. Melody

    Mooi beschreven en met veel info helder en beknopt.
    Ik lees niet meer maar toen ik dat nog wel deed hadden boeken van dit genre niet mijn voorkeur om de redenen die jij ook al benoemt. Fijn dat ook op die regel dus uitzonderingen zijn.

  2. Renesmurf

    ja, je kan een verhaal nou eenmaal niet opleuken, als het de waarheid betreft. Ik heb niks met boeken, wel met muziek, maar weer minder met de artiesten er achter.

  3. Rietepietz

    Hier wél zijn CD in huis maar niet zijn boek. Het popsterrenbestaan zit vol met valkuilen en als érgens het spreekwoord "het zijn sterke benen die weelde kunnen dragen "op gaat dan onder hen wel.

  4. John

    Misschien moet ik het boek het aanschaffen. Ik vind juist de autobiografieën waarin het vooral over de drugs en zo gaat niet veel. De muziek van Genesis en Colins spreken toch wel een berg mensen aan.

  5. villasappho

    Zijn muziek ken ik wel. Lees dit sooort boeken maar heel zelden eigenlijk vreemd dat het boek slecht ontvangen wordt, alsof het alleen om de rottigheid in iemands leven gaat. Wel helder beschreven trouwens!

Reacties zijn gesloten.