Hier in Veendam

Ik woon alweer tien jaar in Veendam. En dat bevalt nog steeds erg goed. Veendam heeft geen stadsrechten dus is formeel een dorp. Maar het is de op 2 na grootste plaats van onze provincie (Stadskanaal op nummer 2 en de stad Groningen op 1). Door de combinatie groen met veel vijvers wordt Veendam de Parkstad genoemd.

Vanmiddag vanaf de Nassaustraat (1)
Vanaf de Nassaustraat (2)

Bocht Oosterdiep (1)

Bocht Oosterdiep (2) bij de haven

Kapiteinspark
Mooi bankje bij het Veenkoloniaal MuseumMoi!

Scheuveln



De liefhebbers kunnen zich weer uitleven op de schaatsbaan, die op het Museumplein is geĆÆnstalleerd. Update 8 februari: Vandalen hebben het ijs vernield en de baan wordt weer afgebroken voordat iemand er op heeft kunnen schaatsen. šŸ™

Ik ben, vanwege zwakke enkels, niet zo’n schaatser. De laatste keer stond ik op ijshockeyschaatsen in Kardinge (Groningen). Na een hoop valpartijen kreeg ik eindelijk de slag te pakken, maar toen was het alweer tijd om naar huis te gaan.

Toen ik een jaar of zeven was ging ik wel eens met een buurmeisje naar de ijsbaan. Die was zo’n 800 meter van ons huis vandaan en daar konden we dus lopend heen. Op een dag was het ijs van mindere kwaliteit en we werden op voorhand gewaarschuwd voor een aantal grote wakken. Omdat ik mezelf al schaatsend niet goed onder controle had, was het dus niet zo vreemd dat ik niet goed bijstuurde en recht in een wak reed. Een paar mannen zagen mij opeens in het water vallen en schoten te hulp. Ze konden me er gelukkig uit trekken. Wel moest ik in mijn natte kleren naar huis lopen. Dan is 800 meter best ver. Mijn moeder zei: “Wat heb jij nou weer gedaan?”

Fietsen

Tot twee keer toe hadden we vanmiddag mensen aan de deur. Of we wisten dat de linker voorband van onze auto lek was. Dat was ons nog niet eens opgevallen. Gisteren waren we nauwelijks buiten geweest vanwege het hondenweer. En de auto hadden we die dag sowieso niet nodig. Voor het eerst in mijn leven haalde ik het reservewiel uit de kofferbak en probeerde ik de krik los te krijgen. Deze zat met een metalen klem vast, maar door de roest kon ik hem alleen met een tang loswikken. De krik zelf was compleet vastgeroest. Gelukkig wilde de buurman helpen met het plaatsen van het reservewiel. Maandag even een nieuw bandje regelen. Tot die tijd maar een stukje fietsen, ook leuk šŸ˜‰.

Schapen in Borgerswold, het grote park in Veendam

Borgerswold, water en groen.

Plakkaat bij oud-drogisterij Eekhof, alweer een tijdje dicht. Zie blogje ‘Met een knipoog’.

Hertenkamp

Molenstreek

Ravage (deel 2)

De sloopwerkzaamheden aan het ontplofte appartement zijn begonnen. Het is net alsof er een hap uit het gebouw is genomen. Ik denk dat ze uiteindelijk het hele rechterdeel moeten afbreken. Twee appartementen zijn in elk geval helemaal weggevaagd. 

De omgekomen veroorzaker werd door een oude vrouw omschreven als ‘lief’ en ‘zacht’ maar wel heel erg in de war. Uit betrouwbare bron heb ik gehoord dat hij enorme psychische problemen had. De instanties hebben misschien ook gefaald maar hij wilde zelf ook niet meewerken. Het lag niet aan hem zelf maar aan alle anderen. Hij heeft jaren geleden al aangekondigd dat hij van plan was om ‘het gas open te draaien en dan een dikke joint op te steken’. 

Door de explosie raakte het huis aan de overkant zo beschadigd dat er gelijk een illegale wietplantage werd blootgelegd. 

De veelal oudere bewoners zijn opgevangen door familie, vrienden en de gemeente die woningen beschikbaar heeft gesteld. Ondanks dat het allemaal goed afgehandeld lijkt te worden is het een drama voor tientallen mensen die van het ene op het andere moment hun woning moesten verlaten. Een gebeurtenis die je nooit weer vergeet. 

Ravage

Toen ik vanmorgen de foto’s van de gasexplosie in een appartementencomplex hier in Veendam zag voorbij komen, kon ik mijn ogen Ć©n mijn oren niet geloven. Want ondanks dat de knal zeer luid moet zijn geweest zijn we er niet wakker van geworden. En dat op nog geen kilometer afstand. Om kwart voor zeven vlogen de bakstenen, balken, dakpannen en ramen door de lucht en zo kwam er gelijk ook een einde aan het leven van de 37-jarige man die de explosie had veroorzaakt. Volgens buren had hij psychische problemen en had hij al twee jaar geleden gezegd dat hij op deze manier zijn eigen leven wou nemen. Hij is de enige die omgekomen is en de ravage is groot. Niet alleen is een deel van het complex verwoest, ook bij de overburen zijn de ramen eruit gesprongen. De medebewoners zijn gelijk geĆ«vacueerd en kunnen hun huis voorlopig niet meer in. In en in triest dat iemand door zo’n persoonlijke beslissing zoveel anderen het ongeluk mee heeft ingesleurd.